Aphelion – Review

Η Don’t Nod στρέφει το βλέμμα της στο… διάστημα, με τον νέο action adventure τίτλο της, Aphelion, εμπνευσμένο από κλασσικά sci-fi.

Τα projects της Don’t Nod μπορεί να μην είναι αψεγάδιαστα, αλλά πάντοτε είναι ενδιαφέροντα. Δημιουργώντας το δικό της μονοπάτι μέσα στη βιομηχανία, παιχνίδι με το παιχνίδι, η γαλλική εταιρεία αποφεύγει την εξάρτησή της από ένα franchise και συχνά διηγείται νέες, πρωτότυπες περιπέτειες, με καινούργιους πρωταγωνιστές και σύμπαντα. Το Aphelion αποτελεί τη νεότερη προσθήκη σε αυτή τη μακρά λίστα, φέροντας ένα sci-fi setting, που μέχρι τώρα δεν είχαμε δει από τους συγκεκριμένους δημιουργούς.

Photo: Don’t Nod / VG24

Aphelion – Η μόνη ελπίδα

Αντλώντας έμπνευση από ταινίες της ίδιας θεματολογίας, το Aphelion εξιστορεί το ταξίδι δύο αστροναυτών, της Ariane και του Thomas, που συμμετέχουν σε μια τελευταία, απελπισμένη αποστολή της ανθρωπότητας στο διάστημα προκειμένου να βρει ένα νέο κατοικήσιμο πλανήτη, αφού η Γη έχει πλέον σχεδόν καταστραφεί.

Οι δύο τους κατευθύνονται στην Persephone, που πιστεύεται ότι θα μπορούσε να φιλοξενήσει ανθρώπινη ζωή, όμως μετά από μια καταστροφική προσγείωση παγιδεύονται εκεί, παρουσία μιας εχθρικής οντότητας που τους καταδιώκει.

Το σενάριο θυμίζει science fiction παλιάς σχολής με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, δίνοντας την αίσθηση του cult classic αρκετά γρήγορα. Όμως, πέρα από το μυστήριο του νέου αυτού πλανήτη, ο οποίος διέπεται από τους δικούς του κανόνες, η ιστορία εστιάζει πάνω από όλα στους δύο ανθρώπους που βρίσκονται στην καρδιά των γεγονότων.

Photo: Don’t Nod / VG24

Οι ανεπάρκειες

Η Don’t Nod έχει μια αναζωογονητική, ανθρώπινη προσέγγιση σε όλα της τα παιχνίδια και αυτό ευτυχώς δεν αλλάζει ούτε εδώ. Η ιστορία είναι ανθρωποκεντρική και δραματική με έναν τρόπο που αποτελεί σήμα κατατεθέν της εταιρείας. Αφορμή για αυτή την αποστολή αποτελεί το “γενικό καλό”, όμως στο επίκεντρο βρίσκεται η πολύπλοκη σχέση των δύο πρωταγωνιστών και τα συναισθήματά τους.

Το πρόβλημα είναι πως η διάρκεια του τίτλου (περίπου 8 ώρες) δεν δίνει την ευκαιρία στον παίκτη να επενδύσει επαρκώς στο κεντρικό δίδυμο. Το Aphelion χρειαζόταν περισσότερες συναισθηματικά φορτισμένες σκηνές, αλλά και προγενέστερες αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ηρώων, που θα έκαναν τα γεγονότα να έχουν μεγαλύτερο αντίκτυπο. Ο χρόνος που προσφέρεται σε αυτό το κομμάτι δεν επαρκεί για να καταφέρει το σενάριο να “σκάψει” πιο βαθιά και να αφήσει το σημάδι του.

Αντ’ αυτού, οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι πρωταγωνιστές και το μυστήριο που καλούνται να διαλευκάνουν, κρατούν επαρκώς το ενδιαφέρον ώστε να περάσει ευχάριστα η ώρα, αλλά ποτέ δεν καταφέρνουν να προσφέρουν αυτό το κάτι παραπάνω, που θα έκανε την ιστορία πραγματικά αξιομνημόνευτη.

Όσον αφορά στο πρωταγωνιστικό δίδυμο και εδώ το υλικό είναι κάπως φτωχό, λόγω χρόνου. Το “δέσιμο” μαζί τους γεννιέται ενστικτωδώς από το γεγονός πως όσα βιώνετε, τα βιώνετε… μόνοι. Το voice acting είναι, σε γενικές γραμμές, καλό, με κάποια σύντομα ατοπήματα στις πιο έντονες σκηνές – κυρίως από τον θηλυκό χαρακτήρα.

Photo: Don’t Nod / VG24

Ένα δίδυμο, δύο όψεις

Το Aphelion θα τα είχε πάει πολύ καλύτερα αν επένδυε λιγότερο στο gameplay και περισσότερο στην αφήγηση, μιας και η Don’t Nod γνωρίζουμε με βεβαιότητα ότι μπορεί να γράψει πολύ καλά σενάρια, αλλά δεν τα καταφέρνει εξίσου καλά στο… πρακτικό κομμάτι.

Παρ’ όλα αυτά έχει καταβάλει φιλότιμες προσπάθειες (βλέπετε Vampyr και Banishers: Ghosts of New Eden) κατά το παρελθόν και το ίδιο φάνηκε ότι ήθελε να κάνει και εδώ, χωρίς, δυστυχώς, να τα καταφέρνει πολύ καλά (για ακόμα μια φορά). Δεν είναι ότι το Aphelion έχει κακό gameplay. Για την ακρίβεια, δεν είναι κακό με οποιοδήποτε τρόπο σαν παιχνίδι. Είναι, όμως, μέτριο.

Ο χρόνος σας χωρίζεται ανάμεσα στους δύο πρωταγωνιστές κατά κεφάλαια (είναι 11 στο σύνολο) και ο καθένας έχει τα δικά του… προβλήματα. Η Ariane είναι πιο πολύ της δράσης, καλύπτοντας το κομμάτι του platforming και του stealth, ενώ ο Thomas μάχεται απλά να επιβιώσει λόγω… συνθηκών.

Photo: Don’t Nod / VG24

Λίγο platforming, λίγο stealth και καμία αλλαγή

Στη θεωρία όλα καλά, στην πράξη όμως, η Don’t Nod κάπου το έχασε. Αυτό, διότι, όλοι οι μηχανισμοί είναι τρομερά απλοί και βασικού επιπέδου, με αποτέλεσμα από την αρχή μέχρι το τέλος να κάνετε το ίδιο πράγμα σχεδόν μονίμως.

Ακόμα και οι διαφορετικές προσεγγίσεις μεταξύ των δύο ηρώων δεν καταφέρνουν να ξεγελάσουν για πάνω από μερικά κεφάλαια, αφού μετά από λίγο γίνονται εύκολα αντιληπτές οι ατέλειες. Το stealth είναι υπερβολικά εύκολο, καθώς καλείστε να ξεφύγετε από τον διώκτη σας, ενώ το platforming έχει μερικές ανακρίβειες, όπου ο χαρακτήρας σας δεν πιάνεται εγκαίρως παρότι έχετε δώσει τη σωστή στιγμή την εντολή.

Photo: Don’t Nod / VG24

Aphelion – Η άγρια ομορφιά του άγνωστου

Ανεξάρτητα από τα προαναφερόμενα, το Aphelion είναι ένα από τα ομορφότερα παιχνίδια της Don’t Nod, με εντυπωσιακά τοπία, μαγικά καρέ από ψηλά σημεία και καλοσχεδιασμένους χαρακτήρες. Η ατμόσφαιρα είναι εξαιρετική και η αίσθηση της μοναξιάς έντονη.

Ιδιαίτερα εντυπωσιακός σχεδιαστικά είναι και ο εχθρός σας, ο οποίος συνοδεύεται από μια εμφάνιση μεταξύ υγρής και αέριας φύσης που τραβάει την προσοχή.

Πέρα αυτού, το παιχνίδι “τρέχει” χωρίς προβλήματα, πέρα από κάποια στιγμιαία frame drops σε ορισμένα δευτερεύοντα εφέ. Από άποψη ήχου, τα πάει επίσης πολύ καλά, ενώ άξιο λόγου είναι και το soundtrack, αν και αποτελείται από λίγα κομμάτια.

Photo: Don’t Nod / VG24

Ταξίδι μακρινό

Το Aphelion δεν θα λέγαμε πως είναι ο καλύτερος τίτλος που έχει βγάλει η Don’t Nod από οποιαδήποτε άποψη, αλλά για αυτούς που έχουν αδυναμία στο sci-fi της παλιά εποχής είναι ό,τι πρέπει. Το λάθος της γαλλικής εταιρείας ήταν ότι δεν επένδυσε περισσότερο σε καμία βασική πτυχή του, με αποτέλεσμα το gameplay να έχει έλλειψη ιδεών και η πλοκή έλλειψη… χρόνου.

Παρ’ αυτά, η γοητεία του άγνωστου και τα όμορφα τοπία εν τέλει αρκούν για να ακολουθήσει κανείς την ιστορία μέχρι το τέλος.

Λεπτομέρειες

Διαθέσιμο σε: PC, PS5, Xbox Series X|S
Δοκιμάστηκε σε: PS5
Εταιρεία Ανάπτυξης: Don’t Nod
Εκδότρια Εταιρεία: Don’t Nod
Είδος: Action-adventure
Ηλικίες: 16+
Ημ/νία Κυκλοφορίας: 28 Απριλίου 2026
Official website: link

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του review.