Το Final Shape γράφει τον επίλογο του “The Light and Darkness” saga για το Destiny 2 και το κάνει ακριβώς όπως πρέπει.
Το Destiny σαν franchise ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2014. Από τότε διηγείται μια δαιδαλώδη ιστορία, γύρω από μια μοναδική κεντρική θεματική, αυτή του “The Light and Darkness”. Οι διακλαδώσεις πλέον είναι τόσες πολλές που είναι δύσκολο να τις απορρυθμίσει κανείς και κάποιος που θα ήθελε πια να “μπει στο παιχνίδι” θα δυσκολευόταν πολύ, όπως άλλωστε γίνεται και με όλα τα παιχνίδια του είδους αυτού, τα οποία με τα χρόνια θεριεύουν.
Το δημιούργημα της Bungie έχει συζητηθεί πολύ. Έχουν γραφτεί άρθρα, έχουν γίνει συζητήσεις στα social media και έχει αποτελέσει αντικείμενο σχολιασμού ουκ ολίγες φορές. Ο… ντόρος δεν ήταν πάντα για καλό. Υπήρξαν φορές που η Bungie φαινόταν να μην μπορεί να ανταπεξέλθει υπό το βάρος του ίδιου της του οράματος, με το περιεχόμενο που δημιουργούσε να κρινόταν ως “λίγο”, ποσοτικά και ενίοτε ποιοτικά. Υπήρξαν και οι απαιτήσεις της Activision, που βρισκόταν για πολύ καιρό στον ρόλο της εκδότριας εταιρείας του franchise, που δεν συμβάδιζαν απαραίτητα με αυτό που ήθελαν οι ίδιοι οι developers.
Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω το πόσοι θυμούνται πια το δεκαετές πλάνο της Activision, όμως παρά το διαζύγιο των δύο εταιρειών, αυτό το πλάνο πρόσφατα έφτασε στο τέλος του και ολοκληρώθηκε με την κυκλοφορία του The Final Shape expansion. Φυσικά, πολύ αμφιβάλλω πως το σχέδιο αυτό διατήρησε τη μορφή που του είχε δώσει αρχικά η Activision και αν κρίνουμε εκ του αποτελέσματος, η όποια αλλαγή ήταν – τελικά – για καλό.
Photo: Bungie
10 χρόνια φαγούρα – 10 χρόνια αγάπης
Παιχνίδια σαν το Destiny δεν είναι εύκολο να φτιαχτούν. Και ακόμα πιο δύσκολο είναι να πετύχουν. Παρά τις αστοχίες του, το πρώτο Destiny έκανε το on-going multiplayer κάτι το mainstream στις κονσόλες, εγχείρημα που αποπειράθηκαν να αντιγράψουν δεκάδες τίτλοι ανά διαστήματα (τα λεγόμενα Destiny-killers, όπως τα “βάφτισαν” τα media), αλλά μέχρι στιγμής κανένας τους δεν κατόρθωσε με την ίδια επιτυχία. Το Destiny, έως Destiny 2 πια, συνεχίζει να στέκεται μόνο του σε ένα φανταστικό σαλονάκι που κανένα άλλο παιχνίδι δεν έχει καταφέρει να κάνει “δικό του”, κλέβοντας τη λάμψη και τη δόξα από το διαστημικό έπος της Bungie.
Ευκαιρίες, βέβαια, δόθηκαν πολλές στον ανταγωνισμό, αν αναλογιστεί κανείς τα παραπατήματα της εταιρείας τόσο όσον αφορά το ίδιο το παιχνίδι και το περιεχόμενό του, όσο και τις εσωτερικές κρίσεις της ίδιας της Bungie, σαν επιχείρηση, που αφορούσαν ζητήματα όπως κακές εργασιακές συνθήκες, μέχρι και μαζικές απολύσεις από το πουθενά έπειτα από μια – υποτιθέμενα- ονειρική συμφωνία με τη Sony, που έδωσε “νέα ζωή” στο στούντιο.
Επί δέκα χρόνια, είδαμε τη Bungie και το Destiny κατ’ επέκταση, να πέφτει και να σηκώνεται. Να αστοχεί, να απογοητεύει, να πέφτει θύμα κακών αποφάσεων, αλλά και να διασκεδάζει, να προσφέρει μοναδικές στιγμές, να απογειώνεται και να ξεπερνά τις προσδοκίες. Είχε τα καλά και τα κακά του αυτό το ταξίδι, το οποίο με το The Final Shape κλείνει πια το πρώτο του κεφάλαιο…
Photo: Bungie
Μια Bungie για… φίλημα
Η αλήθεια είναι πως από πέρσι, όταν και κυκλοφόρησε το Lightfall expansion, υπήρχαν αμφιβολίες για το αν η Bungie θα καταφέρει να δημιουργήσει έναν ικανοποιητικό επίλογο για το “The Light and Darkness” saga. Για προτελευταίο entry του κεφαλαίου, το Lightfall δεν έκανε όσα θα περίμενε κανείς σεναριακά. Στη συνέχεια, κατά τη διάρκεια του έτους, τα seasons κάλυψαν κάπως αυτά τα κενά, ευθυγραμμίζοντας τους βασικούς χαρακτήρες με το φινάλε, όμως ακόμα και τότε, ένα ερώτημα παρέμενε: πόσες είναι οι πιθανότητες το The Final Shape να καταφέρει να ρίξει την αυλαία ικανοποιώντας τους πάντες; Το λες και αδύνατο.
Στις αρχές του Ιουνίου, ήρθε η ώρα της κρίσης. Το φινάλε ξεκινάει με… τεχνικά προβλήματα. Την πρώτη μέρα, στο launch του expansion, οι περισσότεροι παίκτες περνάνε τον χρόνο τους κοιτώντας το queue, παγιδευμένοι στο κεντρικό μενού, μιας και οι servers… παραμιλούσαν από τον όγκο των ατόμων που καλούνταν να φιλοξενήσουν. Σημείο των καιρών και (ίσως) φυσικό επόμενο της δυσαρέσκειάς τους, πολλοί από αυτούς έκαναν review bomb το παιχνίδι στο Steam. Την πρώτη μέρα ο δείκτης δείχνει μείον για το The Final Shape.
Την επόμενη μέρα, με τα τεχνικά εμπόδια να έχουν μειωθεί, το The Final Shape αρχίζει να δείχνει τον… πραγματικό του εαυτό. Και κάπως έτσι, οι εντυπώσεις που μοιράζονταν οι παίκτες στα social media έκαναν μια θεαματική στροφή 180 μοιρών. Στα δέκα χρόνια που υπάρχει το Destiny, δεν θυμάμαι να έχει υπάρξει ποτέ ξανά τέτοια κοινή αποδοχή για ένα expansion του. Ακόμα και κυκλοφορίες όπως το Taken King, το Forsaken και το Witch Queen (που θεωρούνται από πολλούς τα τρία καλύτερα stories του franchise – και δικαίως θα πω εγώ) ΔΕΝ είχαν τέτοιο κύμα υποστήριξης.
Photo: Bungie
Γενικά, κάνοντας μια βόλτα στο ίντερνετ και κοιτώντας τα προσωπικά ρεκόρ που έσπασε το Destiny 2 με το The Final Shape, είναι ξεκάθαρα δύο γεγονότα: α) υπήρχε μεγάλο ενδιαφέρον για τον επίλογο αυτής της ιστορίας, β) η Bungie τα είχε καταφέρει. Από την αρχή του μήνα έχει σημειώσει: ρεκόρ παικτών και ρεκόρ βαθμολογιών σε κριτικές (το Final Shape έχει τον υψηλότερο μέσο όρο στο Metacritic – 89, αυτή τη στιγμή – από όλες τις Destiny-related κυκλοφορίες). Δεν είναι λίγο. Αν ρωτούσαμε τους ίδιους τους developers, πιθανότατα θα έκαναν λόγο για ένα ευτυχισμένο “τέλος”.
Αν και το παρόν κείμενο δεν αποτελεί κριτική (κανείς δεν ξέρει τι αποτελεί… μάλλον μια ανάλυση που δεν ζήτησε κανείς), να σταθούμε μια στιγμή στην ουσία, δηλαδή το περιεχόμενο του expansion και να πούμε με, λίγα λόγια, ότι πράγματι αποτελεί το καλύτερο content drop του franchise. Το νέο subclass είναι ένα διαστημικό power fantasy, ο προορισμός που εκτυλίσσονται τα γεγονότα είναι ένα εντυπωσιακό μείγμα από τα… πάντα, το loot είναι άφθονο και καλό και η ιστορία, που αποτελεί τον πυρήνα όλου αυτού, κάνει μια προσεγμένη έκκληση στο συναίσθημα για αυτόν τον “αποχαιρετισμό”, ο οποίος δεν γινόταν να μην πάρει το τιμόνι και να μην το αφήσει ούτε στιγμή, διότι αλλιώς θα χανόταν στο… διάστημα.
Άνω τελείες
Και αφού η Bungie μας απέδειξε ότι το κατέχει ακόμα το άθλημα, ξεπερνώντας τον εαυτό της ακόμα και μετά από δέκα χρόνια ασχολίας με αυτό της το project, στη συνέχεια ένιωσε την ανάγκη να μας πει με κάθε επισημότητα ότι… δεν τελειώσαμε.
Έξι(!) μόλις μέρες μετά από την κυκλοφορία του The Final Shape, η εταιρεία ανεβάζει στο YouTube ένα βίντεο περίπου έξι λεπτών, με τίτλο «The Journey Ahead», για να μιλήσει για το μέλλον του Destiny (2) ή μάλλον για να το δείξει. Στο βίντεο αποκάλυψε αρκετά πράγματα για τα episodes που θα βγουν μέσα στη χρονιά, παίρνοντας τη θέση των seasons για να προσφέρουν μικρότερες “μερίδες” περιεχομένου που θα γεμίσουν το κενό μέχρι το… επόμενο expansion. Το οποίο επίσης επιβεβαιώθηκε στο ίδιο βίντεο και όπως αποκαλύφθηκε φέρει την κωδική ονομασία “Frontiers”.
Και όπως είναι φυσικό και επόμενο, την ώρα που το παιχνίδι βρίσκεται σε ένα τέτοιο high, μια ανακοίνωση αυτής της φύσεως αφήνει καλή εντύπωση, δείχνοντας αυτοπεποίθηση και σιγουριά, ότι η Bungie ξέρει τι κάνει και πού το πάει και πως το Destiny δεν τελειώνει εδώ. Και εννοείται, πως όλοι, μα όλοι, ανανέωσαν τον “όρκο” τους στο franchise, ενώ προ ολίγων ημερών βρίσκονταν – μεταφορικά – με το ένα πόδι εκτός. Η υπόσχεση της νέας εποχής είναι γλυκιά άλλωστε, ειδικά όταν συνοδεύεται από ποιοτικό περιεχόμενο που αναζωπυρώνει το ενδιαφέρον του κοινού.
See you starside, λοιπόν, Guardians.
