GreedFall: The Dying World – Review

Το action RPG της Spiders, GreedFall: The Dying World, βγήκε επιτελούς από το early access, αλλά ίσως να μην ήταν έτοιμο για αυτό.

Ο πειραματισμός συνοδεύεται πάντα από ρίσκο και αβεβαιότητα, για αυτό είναι κάτι που δεν βλέπουμε πιο συχνά στα βιντεοπαιχνίδια. Που και που όμως κάποιος το τολμάει και σε αυτή την περίπτωση ο… γενναίος είναι η Spiders. Αυτό διότι η εταιρεία αποφάσισε να επιστρέψει με το GreedFall: The Dying World, sequel (και prequel) του Greedfall του 2019, τολμώντας να αλλάξει βασικά πράγματα στο παιχνίδι, το οποίο χρειάστηκε δύο χρόνια σε early access πριν το δούμε να κυκλοφορεί επίσημα. “Ο τολμών νικά”, λέει ο λαός, αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητα πάντα η αλήθεια και παρακάτω θα δούμε το γιατί.

Photo: Nacon

Η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος

Στο GreedFall: The Dying World, η Spiders παίρνει την ιστορία που διηγήθηκε με τον πρώτο τίτλο και την εξιστορεί από την αντίθετη οπτική: αυτή των ιθαγενών. Ξεκινώντας τρία χρόνια πριν από τα βασικά γεγονότα, το παιχνίδι λειτουργεί εν μέρει ως prequel, προτού καταλήξει σε γνώριμα μονοπάτια.

Στον πρωταγωνιστικό ρόλο συναντάμε τον/την Vriden Gerr, ένα νεαρό άτομο που εκπαιδεύεται για να γίνει sage της φυλής του, δηλαδή ένας από τους “σοφούς” που διατηρούν ζωντανά τα έθιμα και την ιστορία του λαού και βοηθούν με τα προβλήματά του. Όταν, μετά την άφιξη των αποικιοκρατών, τα δεινά ξεκινούν να πλήττουν τους ντόπιους το ένα μετά το άλλο, ο χαρακτήρας μας είναι αυτός που θα πρέπει να βρει απαντήσεις και λύσεις.

Το πρόβλημα με την προσέγγιση αυτή είναι ότι, αν έχετε παίξει το πρώτο Greedfall, τότε η ιστορία γίνεται προβλέψιμη. Ερωτήματα που έχουν ήδη απαντηθεί στον προηγούμενο τίτλο, εδώ τίθενται εκ νέου. Όμως, ο παίκτης ξέρει ήδη την απάντηση και το στοιχείο της έκπληξης καταστρέφεται κάθε φορά.

Συνάμα, ο κακός ρυθμός δεν βοηθάει καθόλου την κατάσταση. Η εισαγωγή, πριν το παιχνίδι σας αφήσει πραγματικά ελεύθερους, είναι πολύ μεγάλη σε διάρκεια και πλασάρει κάτι που ήδη γνωρίζουμε σαν μυστήριο. Οι μακροσκελείς διάλογοι κόβουν επίσης το οποίο μομέντουμ δημιουργείται.

Photo: Nacon

GreedFall: The Dying World – “It’s a whole (not) new world”

Αυτό που είναι πραγματικά εντυπωσιακό είναι το γεγονός πως το GreedFall: The Dying World παρουσιάζει μια φανταστική φυλή σε βάθος. Οι ιθαγενείς μιλούν στη δική τους γλώσσα που ακούμε συχνά, ενώ η κουλτούρα τους απεικονίζεται με διάφορους τρόπους και εκτενώς.

Το world building είναι άξιο λόγου και ευτυχώς, στο ταξίδι σας συναντάτε πολλούς ενδιαφέροντες χαρακτήρες, που διαφέρουν μεταξύ τους, κάνοντας την εμπειρία πολύ καλύτερη με τις ιστορίες τους και το καλό voice acting τους.

Δυστυχώς, για να μπορέσει η Spiders να παρουσιάσει και να εξηγήσει όλα όσα έχει σκεφτεί για το lore του τίτλου, στρέφεται συνεχώς στο exposition, γεγονός που συμβάλλει έντονα στον μη ιδανικό ρυθμό που προαναφέραμε.

Από τη σκέψη στη δράση

Πέρα από την αφήγηση, το GreedFall: The Dying World έχει γίνει πιο αργό και στη μάχη. Όταν νωρίτερα αναφερθήκαμε σε αλλαγές που δεν γίνονται απαραίτητα για καλό, ο ισχυρισμός βασίστηκε κυρίως σε αυτό ακριβώς το κομμάτι.

Εκεί που το πρώτο παιχνίδι ήταν action RPG, το δεύτερο έρχεται με την ετικέτα και τη λογική του tactical RPG για να μειώσει την ταχύτητα της μάχης, να αυξήσει τις ευθύνες που έχετε και να περιπλέξει τη διαδικασία.

Οι επιλογές που προσφέρονται είναι τρεις. Αρχικά, έχουμε το tactical mode, που σας ζητάει να ορίζεται όλες τις κινήσεις του χαρακτήρα σας και όλης της ομάδας που τον πλαισιώνει. Στο άλλο άκρο βρίσκεται το focus mode, που σας αφήνει να χειριστείτε μόνο τον βασικό χαρακτήρα και στη μέση στέκεται το hybrid mode, που κυριολεκτικά είναι κάτι το ενδιάμεσο, αλλά ίσως περισσότερο κακό κάνει πάρα καλό, γιατί μπερδεύει.

Photo: Nacon

Δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο

Η Spiders έκανε μια μεγάλη στροφή στο θέμα της μάχης, επιχειρώντας να την κάνει πιο “βαριά” και στρατηγικά δομημένη, αλλά αντ’ αυτού την έκανε πιο βαρετή και επαναλαμβανόμενη. Θα ήταν καλύτερα αν παρέμενε στην αρχική της ιδέα, βελτιώνοντας τη με βάση τα όσα αποκόμισε από τον πρώτο τίτλο; Μάλλον. Γιατί το αποτέλεσμα των πειραματισμών της δεν ενθουσιάζει.

Τώρα, οι μάχες είναι αργές και πανομοιότυπες. Παράλληλα, οι χειρισμοί δεν είναι ιδανικά διαμορφωμένοι, γεγονός που κάνει τη διαδικασία του να δίνετε εντολές σε κάθε χαρακτήρα ακόμα πιο πληκτική. Εν ολίγοις, η υλοποίηση είναι μέτρια ως κακή.

Photo: Nacon

Αμηχανία (όχι αυτή για την οποία τραγουδάει η Βίσση)

Την ίδια στιγμή, οι αργοί ρυθμοί του GreedFall: The Dying World δημιουργούν ένα μεγάλο “άνοιγμα” μέσα από το οποίο οι παίκτες μπορούν να προσέξουν ένα ακόμα πρόβλημα που αντιμετωπίζει και αυτό είναι ξεκάθαρα ριζωμένο στον τεχνικό τομέα.

Ο τίτλος φαίνεται ήδη γερασμένος, παρότι κυκλοφόρησε επίσημα τώρα. Τα animations των χαρακτήρων είναι άχαρα, άψυχα και αργά, τόσο εντός όσο και εκτός μάχης. Παράλληλα, πολλές από τις εκφράσεις των χαρακτήρων κατά τους διαλόγους περνούν στο… uncanny valley, αφού η ομάδα ανάπτυξης έχει στοχεύσει για ρεαλισμό χωρίς ιδιαίτερη καλλιτεχνική χάρη, δημιουργώντας κενά βλέμματα και αμήχανες εκφράσεις.

Οι χαμηλές ταχύτητες σε όλους τους τομείς σημαίνει ότι ο οποιοσδήποτε έχει τον χρόνο να εστιάσει και να προσέξει την παραμικρή ατέλεια.

Photo: Nacon

GreedFall: The Dying World – Το early access δεν το έσωσε

Παρόλες τις δοκιμές και την αναμονή, το GreedFall: The Dying World δεν κατάφερε να φτάσει σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο. Η Spiders ρίσκαρε και έχασε, αλλάζοντας πράγματα χωρίς να φροντίσει για την καλή εφαρμογή τους. Ακόμα και τα καλύτερα στοιχεία του τίτλου, όπως η αφήγηση και ο πλούσιος κόσμος του, συνοδεύονται από ελαττώματα.

Ο πειραματισμός με το σύστημα μάχης βρήκε την ομάδα ανάπτυξης να κάνει λάθη που θα μπορούσε να είχε αποφύγει, ενώ οι αργοί ρυθμοί του παιχνιδιού δίνουν την ευκαιρία σε όλα τα σφάλματά του να έρθουν στην επιφάνεια, χωρίς να υπάρχει κάτι να αποσπάσει την προσοχή από αυτά.

Λεπτομέρειες

Διαθέσιμο σε: PC, PS5, Xbox Series X|S
Δοκιμάστηκε σε: PS5
Εταιρεία Ανάπτυξης: Spiders
Εκδότρια Εταιρεία: Nacon
Είδος: Action role-playing
Ηλικίες: 16+
Ημ/νία Κυκλοφορίας: 10 Μαρτίου 2026
Official website: link

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του review.