Το Immortality είναι αρκετά παράξενο ώστε να χρειάζεται μια εξήγηση, ένα «ending explained», έστω μια συζήτηση για όσα συνέβησαν στο τέλος και πριν.
Πρόκειται για τον νέο τίτλο του Sam Barlow, που μας έδωσε τα εξαιρετικά Her Story και Telling Lies. Το Immortality ακολουθεί παρόμοια προσέγγιση αλλά διαφοροποιεί κάποια σημεία της και εξελίσσει πολλά (διαβάστε το review εδώ).
Αυτό που έχουμε στο τέλος είναι ένα αλλόκοτο παιχνίδι τύπου FMV-Interactive Movie, γεμάτο με μυστήριο.
Ωστόσο, το σενάριο του Immortality βγάζει νόημα. Δεν αφήνει τα πάντα στην κρίση μας, δεν είναι μια εντελώς αφηρημένη ιστορία.
Παρακάτω, θα σας εξηγήσω πώς λειτουργούν οι μηχανισμοί του Immortality και θα σας πω τι κατάλαβα εγώ από το σενάριο (κυρίως θα απαντήσω στο ΤΙ έγινε, όχι στο ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΠΩΣ).
Λοιπόν, θα ακολουθήσουν τεράστια spoilers, προφανώς. Διαβάστε παρακάτω μόνο αν έχετε παίξει το παιχνίδι και έχετε καταλήξει σε συμπέρασμα σχετικά με την πλοκή του.
Στο Immortality βλέπουμε τρεις, ξεχωριστές ταινίες: Ambrosio (1968), Minsky (1970), Two of Everything (1999). Και στις τρεις παίζει η ίδια ηθοποιός, η Marissa Marcel, η οποία μετά εξαφανίστηκε. Εμείς, προσπαθούμε να καταλάβουμε τι τη συνέβη, αλλά και να μάθουμε λεπτομέρειες όπως: πού χάθηκε μεταξύ 1970 και 1999, και γιατί δεν γέρασε καθόλου σε τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα;
Για να κατανοήσουμε τι συμβαίνει, αρχικά βλέπουμε απλώς τμήματα των τριών ταινιών και κομμάτια από τις πρόβες και τα παρασκήνια. Κάποια στιγμή, όμως, το χειριστήριο δονείται.
Στο επόμενο μέρος του άρθρου, υπάρχουν SPOILERS για τους μηχανισμούς του Immortality.
Οι μηχανισμοί του Immortality
Εδώ, να σας πω ότι έπαιξα το παιχνίδι σε Xbox Series S, με χειριστήριο (προτείνεται). Σε PC, με πληκτρολόγιο και ποντίκι, τα πράγματα είναι διαφορετικά, σαφώς, αλλά οι βασικοί μηχανισμοί, ο πυρήνας της εμπειρίας είναι ίδιοι. Μπορεί να μην υπάρχει δόνηση με ποντίκι/πληκτρολόγιο, έχουμε όμως άλλου τύπου ενδείξεις (όπως τις μουσικές, που υπάρχουν και στο Xbox). Άρα, όταν ακούμε παράξενους ήχους και/ή δονείται το χειριστήριο, καταλαβαίνουμε ότι κάτι συμβαίνει.
Και πράγματι κάτι συμβαίνει. Στα σημεία αυτά, κρύβονται μυστικά βίντεο, τα οποία παίζουν ανάποδα. Για να τα δούμε, πρέπει να γυρίσουμε το φιλμ προς τα πίσω. Στην αρχή, αναμενόμενα, θα καταλάβουμε ότι κάτι συμβαίνει, θα τύχει να γυρίσουμε προς τα πίσω για να ξαναπάμε στο σημείο όπου δονήθηκε το χειριστήριο, και θα δούμε μια παράξενη, απόκοσμη εικόνα να παρεμβάλλεται, πάνω από την κανονική. Όμως, αρχικά φαίνεται ότι αυτό είναι όλο.
Ωστόσο, αν πάμε στο σωστό σημείο, εκεί όπου δονείται το χειριστήριο ή όπου ακούμε τις ηχητικές ενδείξεις, και γυρίσουμε σιγά-σιγά την ταινία προς τα πίσω, θα δούμε ότι η δεύτερη εικόνα, η απόκοσμη, αρχίζει να αποκτά ξεκάθαρη μορφή. Αν βρούμε τη σωστή ταχύτητα, θα καταφέρουμε να κάνουμε τη δεύτερη εικόνα πρώτη, θα ακούσουμε έναν ήχο επιβεβαίωσης, και πλέον θα βλέπουμε διαφορετικό βίντεο, το οποίο είναι -συνήθως- ασπρόμαυρο, και παίζει ανάποδα.
Δείτε ένα παράδειγμα:
Υπάρχουν σημεία, μάλιστα, στα οποία οι ενδείξεις συνεχίζουν και μέσα στη μυστική σκηνή: αν δονηθεί το χειριστήριο όσο βλέπετε μια τέτοια παράξενη σκηνή, θα πρέπει να κάνετε την ίδια διαδικασία αλλά προς την άλλη κατεύθυνση, προς την κανονική, προς τα δεξιά. Επιπλέον, υπάρχει μια ακόμα κατηγορία μυστικών σκηνών: αυτές που δεν χρειάζονται συγκεκριμένη ταχύτητα, δεν παρεμβάλλουν εικόνες, και ενεργοποιούνται απλώς αν γυρίσουμε το φιλμ προς τα πίσω, με ό,τι ταχύτητα θέλουμε.
Όταν ανακαλύψετε πώς λειτουργεί όλο αυτό, θα συνειδητοποιήσετε κιόλας ότι υπάρχουν πολλές σκηνές που δεν έχετε δει, ακόμα και αν έχετε παρακολουθήσει σχεδόν όλα τα τμήματα των τριών ταινιών. Σιγά-σιγά, λοιπόν, θα αποκαλυφθεί η πλήρης, η πραγματική ιστορία.
Παρακάτω, SPOILERS για το σενάριο.
Τι συνέβη στη Marissa Marcel
Στις κρυφές σκηνές βλέπουμε δύο όντα: τη The One και τον The Other One. Υπάρχουν διάφορες θεωρίες για τα όντα αυτά: ότι είναι θεότητες, ότι είναι ο Αδάμ και η Εύα, ο Θεός και ο Διάβολος, πολλά ακόμα. Εγώ έχω καταλήξει στο εξής συμπέρασμα: είναι βαμπίρ (πεθαίνουν με συγκεκριμένο τρόπο, με φωτιά, δαγκώνουν λαιμούς, χρησιμοποιούν λέξεις όπως «devour» για τα θύματά τους, αλλάζουν μορφές, είναι αθάνατα).
The One / εικόνα: Half Mermaid Productions-VG24
Το ένα από τα δύο βαμπίρ, λοιπόν, η The One, ενθουσιάζεται με την ανθρωπότητα, προσπαθεί να την «ανεβάσει επίπεδο», γοητεύεται από την τέχνη και θέλει να γίνει μέρος της, μέρος της ανθρωπότητας κατά μία έννοια. Ο άλλος δεν γοητεύεται ιδιαίτερα, αποτελεί τη φωνή μιας πιο ψυχρής λογικής και η The One προσπαθεί να τον πείσει.
Το timeline του Immortality
Ας μιλήσουμε τώρα για το timeline της Marissa Marcel. Τα δύο βαμπίρ ζουν εδώ και αιώνες, δεν ξέρουμε πόσους (αλλά η The One ήταν ο Χριστός, είχε πάρει αυτή τη μορφή δηλαδή, σταυρώθηκε και «αναστήθηκε» και ο The Other One -μάλλον, μπορεί να υπήρχαν κι άλλα βαμπίρ τότε- ήταν η Παναγία -ή η Παναγία ήταν projection της The One, βλ. παρακάτω).
Λοιπόν, η The One πήρε το σώμα του Χριστού, πέθανε στον σταυρό και έμεινε σε μια σπηλιά. Τα βαμπίρ αυτά μπορούν να πεθάνουν με δύο τρόπους: με έναν προσωρινό, που δεν ξέρουμε πόσο ακριβώς διαρκεί, και με έναν μόνιμο που έρχεται αν καούν με φωτιά. Σε αυτήν την περίπτωση, η The One πέθανε προσωρινά.
Σε κάποιον θάνατό της, λοιπόν, σηκώθηκε πάλι και ήταν αδύναμη, όπως η ίδια λέει και βρήκε μια γυναίκα σε ένα χωράφι. Την «έφαγε» και πήρε τη μορφή της. Αυτή ήταν η Marissa Marcel, η οποία πριν πεθάνει είπε στη The One ότι «θέλει να ζήσει για πάντα».
The Other One / εικόνα: Half Mermaid Productions-VG24
Στη συνέχεια, η Marissa Marcel, δηλαδή η The One με τη μορφή της, έγινε ηθοποιός. Οι τρεις ταινίες δεν κυκλοφόρησαν επειδή υπήρξαν «ατυχήματα», στα οποία η The One σκότωσε κάποιον ηθοποιό ή συντελεστή της ταινίας -υπονοείται ότι κάποιοι από τους συντελεστές ή ηθοποιούς γνώριζαν για την ύπαρξή της, επιφανειακά έστω.
Στη δεύτερη ταινία, αφού σκότωσε τον σκηνοθέτη (που ήταν διευθυντής φωτογραφίας στην πρώτη), πήρε τη μορφή του και συνέχισε να ασχολείται με την τέχνη. Στην ίδια ταινία, νωρίτερα, η The One είχε σκοτώσει τον πρωταγωνιστή, τον Carl, που ήταν ο The Other One στην πραγματικότητα. Λοιπόν, εδώ εντοπίζεται το πρώτο κομβικό σημείο.
Η The One συνέχισε ως John, στη θέση του σκηνοθέτη δηλαδή, ενώ ο The Other One πέθανε (τον αποτέφρωσαν κάποια στιγμή, το σώμα δηλαδή του ηθοποιού) και «μπήκε» στο σώμα μιας γυναίκας, μιας ηθοποιού, της Amy, μέσω ενός φιλμ, αναγεννήθηκε όταν εκείνη είδε τη στιγμή του θανάτου του στην οθόνη.
Πρόκειται για διαφορετικού τύπου αλλαγή μορφής, καθώς η Amy δεν πέθανε και ο The Other One ήταν ένα μέρος της, εκείνη συνέχιζε να υπάρχει (φαίνεται από διάφορα στοιχεία, όπως από το γεγονός ότι σε κρυμμένες σκηνές βλέπουμε την Amy και όχι τον The Other One).
Η The One γύρισε μερικές ταινίες, μέτριας επιτυχίας, ως John. Κάποια στιγμή, ο Arthur, σκηνοθέτης της ταινίας Ambrosio, της πρώτης όπου έπαιζε η Marissa Marcel, έστειλε ακυκλοφόρητο υλικό στον John (στη The One δηλαδή). Εκείνη, θυμήθηκε τα παλιά, ας πούμε, και «αυθόρμητα», όπως λέει, έφερε πίσω τη Marissa Marcel.
Τώρα, δεν έχω ξεκαθαρίσει πώς ακριβώς λειτουργούν αυτές οι ιδιότητες των βαμπίρ του Immortality, αλλά μπορώ να το δεχτώ: συνέβη με κάποιον, παράξενο τρόπο.
Η Marissa Marcel επέστρεψε, λοιπόν, μέσω της The One. Δεν είχε γεράσει ούτε μια μέρα επειδή τόσα χρόνια δεν υπήρχε, ενώ ο John, του οποίου τη μορφή είχε η The One, είχε γεράσει, καθώς συνέχιζε να υπάρχει, παρόλο που τη μορφή του είχε το βαμπίρ. Τώρα, η The One, στην τρίτη ταινία της Marcel, είναι ΚΑΙ η Marissa ΚΑΙ ο σκηνοθέτης, ο John.
Αυτό μπορεί να γίνεται με πολλούς τρόπους, μπορεί να έχει διπλή μορφή, ας πούμε, αλλά εγώ δέχομαι περισσότερο ότι έχει φτιάξει ένα projection, μια «ψεύτικη» μορφή του John και εκείνη είναι η Marissa πλέον (στις κρυμμένες σκηνές, όταν στις πραγματικές υπάρχουν ταυτόχρονα οι John και Marissa, ξαφνικά βλέπουμε τη The One στη θέση της Marissa και ο John εξαφανίζεται).
Ο The Other One έχει αλλάξει κάπως γνώμη, φαίνεται, για την ανθρωπότητα και την τέχνη της (ίσως μετά από αυτόν τον παράξενο θάνατό του και την αναγέννηση μέσω του φιλμ).
Στο τέλος, η The One ήθελε να κάνει το ίδιο. Αρχίζει να βγάζει αίμα από το πρόσωπο, γενικά δεν φαίνεται στα καλύτερά της -ίσως να πρόκειται για φυσική φθορά, είτε του βαμπίρ είτε του σώματος που έχει καταλάβει, ή για κάποιου τύπου «ασθένεια». Λοιπόν, η The One θέλει, τελικά, να πεθάνει «κανονικά», με φωτιά, μπροστά στην κάμερα, ώστε να δει κάποιος το στιγμιότυπο σε φιλμ και εκείνη να «περάσει» μέσα του, όπως ο The Other One στην Amy.
Ε, όταν στο «τέλος» η The One λέει «τώρα είμαι μέρος σου», εννοεί ότι εμείς, το άτομο που παίζει το Immortality, είδαμε τον θάνατό της και έτσι πλέον το βαμπίρ έγινε μέρος μας, όπως έγινε ο The Other One μέρος της Amy. Και, κατά κάποιον τρόπο, είναι μέρος μου, αφού τη σκέφτηκα αρκετά, αφού κάθομαι τώρα και γράφω αυτές τις λέξεις.
Αν διαφωνείτε σε κάτι, αν έχετε κάποια άλλη απορία ή αν έχετε κάτι να προσθέστε, αν θέλετε να πείτε οτιδήποτε, όλα ευπρόσδεκτα, στα σχόλια του άρθρου, στα social media του VG24, όπου θέλετε.
