John Carpenter’s Toxic Commando – Review

Το John Carpenter’s Toxic Commando της Saber Interactive είναι ακριβώς το first-person shooter που υπόσχονται τα trailers.

Υπάρχουν κάποια πράγματα που είναι φτιαγμένα το ένα για το άλλο σε αυτή τη ζωή, ανάμεσα τους και η Saber Interactive με τον John Carpenter, οι οποίοι αποφάσισαν να συνεργαστούν για να δημιουργήσουν μαζί ένα βιντεοπαιχνίδι: το John Carpenter’s Toxic Commando.

Αυτό το δίδυμο – έκπληξη, μπορεί να ήρθε από το πουθενά, αλλά έβγαζε εξαρχής απόλυτο νόημα. Από τη μια, ο κ. Carpenter είναι από τους μεγαλύτερους μετρ του horror και από την άλλη, το αμερικανικό στούντιο έχει ήδη δοκιμάσει να πειραματιστεί με αυτό το είδος με το World War Z, το οποίο τα πήγε αρκετά καλά. Μαζί επιχειρούν να δημιουργήσουν κάτι νέο, με πολύ δράση και ακόμα περισσότερα zombies, το οποίο μπορείτε να απολαύσετε μόνοι ή με παρέα.

Photo: Focus Entertainment / VG24

John Carpenter’s Toxic Commando – Cult classic vibes

Το John Carpenter’s Toxic Commando ανήκει στην κατηγορία των παιχνιδιών που μπορούν να διασκεδάσουν εύκολα. Αυτό ξεκινάει σίγουρα από το γεγονός ότι μπορείτε να παίξετε με φίλους (ή και αγνώστους) εύκολα και γρήγορα, αλλά δεν σταματάει εκεί. Τα horde mode παιχνίδια είναι από τη φύση τους ευχάριστα.

Παράλληλα, το σενάριο του θυμίζει μια over-the-top sci-fi action horror ταινία, βγαλμένη από το 2000: Ένα τεράστιο τέρας απειλεί την ανθρωπότητα, zombies έχουν κατακλύσει τους δρόμους και οι ήρωες μας είναι μια ομάδα μισθοφόρων που τα μόνα πράγματα που ξέρει να κάνει είναι λάθη, να σκοτώνει ό,τι κινείται και να λέει συνεχώς αστεία.

Τα cutscenes είναι εντυπωσιακά με τον ίδιο τρόπο μια ταινία δράσης παλιάς εποχής είναι. Υπάρχουν πολλές εκρήξεις, πολλές badass στιγμές και χρόνος για μια έξυπνη ατάκα, ανεξαρτήτως γεγονότων.

Photo: Focus Entertainment / VG24

Μπλα, μπλα, μπλα, μπουμ!

Όμως, παρότι το θέαμα είναι άφθονο, ουσία δεν υπάρχει. Το John Carpenter’s Toxic Commando αποτελείται από μόλις εννιά αποστολές και από την τρίτη κιόλας παύει να έχει σημασία το τι λένε οι χαρακτήρες. Ίσως γιατί το μόνο που κάνουν είναι να λένε κάτι αστείο, πριν ξεκινήσουν τα πυροβολητά.

Δεν είναι απαραίτητα κακό αυτό. Δεν χρειάζεται όλοι οι τίτλοι να διεκδικούν δάφνες ποιότητας για την πλοκή τους. Αλλά, μοιάζει με χαμένη ευκαιρία το γεγονός πως έχουμε τέσσερις πρωταγωνιστές που θα μπορούσαν να είναι κάτι περισσότερο από καρικατούρες με όπλα.

Photo: Focus Entertainment / VG24

Με το δάχτυλο στη σκανδάλη

Αυτό που θέλει να πετύχει η Saber Interactive από άποψη gameplay, πάντως, το πετυχαίνει. Το John Carpenter’s Toxic Commando είναι πολύ διασκεδαστικό από την άποψη ότι το gunplay του είναι απολαυστικό και όσες ορδές από εχθρούς και αν σκοτώσετε, αυτή η αίσθηση δεν ξεφτυνει.

Οι ποικιλία στα όπλα είναι αρκετά μεγάλη και σε αυτό βοηθάει η δυνατότητα εκτενής παραμετροποίησης τους, που σας επιτρέπει να τα αναβαθμίσετε, αλλά και να αλλάξετε μέρη τους (όπως η κάννη) για να βελτιώσετε συγκεκριμένα στατιστικά τους.

Παρ’ όλα αυτά, ο διαμοιρασμός τους ανάμεσα σε πρωτεύοντα και δευτερεύοντα είναι κάπως αμφισβητήσιμος, αφού όπλα σαν τα SMG θεωρούνται πρωτεύοντα, με αποτέλεσμα να αναμένεται να παίξετε με ένα sub machine gun και ένα handgun ενώ γύρω σας γίνεται χαμός.

Επιπλέον, η Saber Interactive θα μπορούσε να είχε αποφύγει την ενσωμάτωση 5 – 6 διαφορετικών auto rifles προκειμένου να προσθέσει ακόμα περισσότερα είδη όπλων, αλλά δεν το έκανε. Ως αποτέλεσμα, ο αριθμός των επιλογών είναι σχετικά μεγάλος, αλλά οι διαφορές μεταξύ τους όχι τόσο αισθητές όσο θα έπρεπε.

Photo: Focus Entertainment / VG24

Το αιώνιο δίλημμα του ποιος θα παίξει healer

Πέρα από τα όπλα, στη διάθεσή σας έχετε και τέσσερα classes από τα οποία μπορείτε να επιλέξετε: Strike, Medic, Operator και Defender.

Θα μπαίναμε στη διαδικασία να αναλύσουμε πως τα δύο από αυτά είναι (θεωρητικά) support και τα δύο offense, όμως δεν έχει ιδιαίτερο νόημα, διότι πέρα από το κεντρικό special ability (που έχει τέσσερις παραλλαγές), το υπόλοιπο skill tree του καθενός δεν επηρεάζει τόσο δραματικά το τι ρόλο έχετε στην ομάδα.

Αυτό σημαίνει ότι, εκτός από τη στιγμή που χρησιμοποιείται την ειδική κίνηση του χαρακτήρα σας, την υπόλοιπη ώρα λίγα πράγματα αλλάζουν. Κάποιος ίσως έχει παραπάνω χειροβομβίδες μαζί του ή first aid kits, αλλά αυτά δεν αρκούν για να διαφοροποιηθεί ο τρόπος που παίζετε.

Από την άλλη, μπορείτε να αλλάξετε class οποιαδήποτε στιγμή, πριν ξεκινήσει η επόμενη αποστολή και μπορείτε να αναδιαμορφωσετε το skill tree του καθενός χωρίς επιπτώσεις, ώστε να προσαρμόσετε το build σας στις ανάγκες του mission και της ομάδας. Η τόσο μεγάλη ελευθερία είναι ευχάριστη και ευπρόσδεκτη.

Photo: Focus Entertainment / VG24

John Carpenter’s Toxic Commando – Αυτή η AI ΔΕΝ είναι το μέλλον

Δεδομένου ότι μιλάμε για ένα παιχνίδι με ορδές εχθρών, μπορείτε μάλλον να μαντέψετε πως η AI τους είναι στοχοπροσηλωμένη σε ένα και μόνο πράγμα: στο να φτάσει τους παίκτες και να τους σκοτώσει. Δεν υπάρχει κάποια πολύπλοκη λογική πίσω από τις πράξεις τους, ούτε ιδιαίτερη ευφυΐα και δεν χρειάζεται. Η λογική του όχλου είναι επικίνδυνη και αρκεί.

Όσον αφορά στους συμπαίκτες σας, όμως, τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά. Βλέπετε, όταν δεν παίζετε μαζί με άλλους παίκτες, τη θέση των υπολοίπων χαρακτήρων παίρνει η AI. Ή αν λείπει άτομο από την ομάδα σας, τη θέση του επίσης παίρνει η AI, καλύπτοντας το κενό.

Αυτή κάνει κάποια πράγματα καλά και κάποια όχι. Αρχικά, αναγνωρίζει ότι αν η ομάδα χωριστεί στιγμιαία, το σωστό είναι να πάει με τον παίκτη που έχει μείνει μόνος. Παράλληλα, κάθε φορά που χρειάζεστε revive σπεύδει στο πλευρό σας με την πρώτη ευκαιρία και γενικά, βοηθάει πολύ στη μάχη.

Το κακό είναι ότι είναι και τρομερά… χαζή ορισμένες φορές. Παραδείγματος χάρη, έχει την τάση να περνάει από μπροστά σας την ώρα που ρίχνετε (η χαρά του friendly fire), ενώ πολλές φορές θα τη δείτε να ρίχνει σε τοίχους και πατώματα επειδή από πίσω κρύβεται κάποιος εχθρός. Ακόμα και έτσι, πάντως, η οποία “εξυπνάδα” της αρκεί για να κάνετε τις αποστολές solo, μόνο με AI teammates.

Photo: Focus Entertainment / VG24

Χάος και χαρά;

Κάθε mission λαμβάνει χώρα σε μια μεσαίων διαστάσεων “πίστα”, όπου πέρα από το main objective, φιλοξενεί και διάφορες δευτερεύουσες δραστηριότητες. Η επιλογή των side activities και η θέση από την οποία ξεκινάτε μέσα στον χάρτη είναι ως έναν βαθμό τυχαία (randomised) κάθε φορά.

Οι αποστάσεις καλύπτονται εύκολα χάρις στα οχήματα που υπάρχουν και η περιορισμένη εξερεύνηση που προσφέρεται, ουσιαστικά σας προετοιμάζει για το βασικό στόχο της αποστολής.

Τα side activities ανακυκλώνονται και δεν προσφέρουν κάτι το πολύ ιδιαίτερο, όμως όπως όλο το υπόλοιπο παιχνίδι, περνάνε ευχάριστα όσο έχετε παρέα και σφαίρες στα όπλα.

Αν, όμως, κάθε φορά αποφασίζετε να “σαρώνεται” τον χάρτη, όπως δηλαδή και θα έπρεπε (υπάρχει σωστός τρόπος να παίξετε το John Carpenter’s Toxic Commando και είναι αυτός), τότε τα sessions διαρκούν κάθε φορά περίπου μία ώρα. Όπως καταλαβαίνετε, η διάρκεια είναι αρκετά μεγάλη από αποστολή σε αποστολή και σε περίπτωση που πεθάνουν όλοι οι παίκτες, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος αυτός ο χρόνος να πάει χαμένος. Δεν το λες και ιδανικό.

Photo: Focus Entertainment / VG24

Αυτό που του λείπει

Το μερικό randomisation των περιοχών, δίνει εν μέρει μια αίσθηση replayability, καθώς αναβάλλει – έστω και προσωρινά – τη συνειδητοποίηση της επανάληψης όταν αναπάντεχα θα καταλήξετε να κάνετε τις ίδιες εννιά αποστολές ξανά και ξανά για να αναβαθμίσετε τα όπλα σας, αλλά και τα classes.

Οι διαφορές βαθμίδες δυσκολίας (με τις μεγαλύτερες να είναι πραγματικά απαιτητικές) επίσης καθυστερούν το αναπόφευκτο: δηλαδή, τη διαπίστωση πως το John Carpenter’s Toxic Commando είναι φτωχό σε περιεχόμενο.

Εννιά αποστολές ισούνται χοντρικά με εννιά ώρες φρέσκου περιεχομένου (ίσως και 10-12, ανάλογα τον ρυθμό με τον οποίο παίζετε) και από εκεί και έπειτα ξεκινά η επανάληψη. Ξανά και ξανά τα ίδια objectives, που έτσι και αλλιώς δεν διαφοροποιούνται τρομερά. Ξανά και ξανά οι ίδιοι διάλογοι. Οι ίδιοι εχθροί, περιορισμένης ποικιλίας, όσο καλοφτιαγμένοι και αν είναι.

Τα customisation items των χαρακτήρων – μια χούφτα από outfits – είναι απογοητευτικά, αλλάζοντας μόνο χρωματικά τα ρούχα που ήδη φοράνε. Τα skins των όπλων δεν αποτελούν επαρκές κίνητρο. Πολύ γρήγορα η επανάληψη αρχίζει να γίνεται βαρετή. Ακόμα και με φίλους.

Photo: Focus Entertainment / VG24

Χαμός στην οθόνη; Κανένα πρόβλημα

Είναι, πάντως, άξιο θαυμασμού το γεγονός ότι το John Carpenter’s Toxic Commando “τρέχει” χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα, ακόμα και αν συνήθως γίνεται χαμός στην οθόνη, με εκατοντάδες zombies να τρέχουν κατά πάνω σας.

Άρτια δουλεύουν και οι συνδέσεις με τους άλλους παίκτες, χωρίς να παρατηρούνται ιδιαίτερες καθυστερήσεις αφότου έχει τελειώσει το loading (το οποίο θα μπορούσε να είναι ελαφρώς πιο σύντομο γενικά).

Είτε επιλέξετε να παίξετε μόνοι, είτε με άλλους παίκτες μαζί, τα μενού είναι εύκολα στην περιήγηση και το matchmaking δουλεύει εξαιρετικά.

Photo: Focus Entertainment / VG24

Η γοητεία της “εύκολης” διασκέδασης

Το δίδυμο Saber Interactive – John Carpenter κατάφερε να φτιάξει ένα παιχνίδι που προσφέρει διασκέδαση χωρίς πολλές προϋποθέσεις. Η ατέλειωτη δράση συνοδεύεται από άφθονο χιούμορ και καλό gunplay, δημιουργώντας έναν ευχάριστο συνδυασμό εύκολο προς κατανάλωση.

Αν και φτωχό από περιεχόμενο και… ουσία, το John Carpenter’s Toxic Commando είναι ένα εξωφρενικό ταξίδι που μπορείτε να μοιραστείτε με τους φίλους σας για να περάσετε ευχάριστα κάποιες ώρες.

Λεπτομέρειες

Διαθέσιμο σε: PC, PS5, Xbox Series X|S
Δοκιμάστηκε σε: PS5
Εταιρεία Ανάπτυξης: Saber Interactive
Εκδότρια Εταιρεία: Focus Entertainment
Είδος: First-person shooter
Ηλικίες: 18+
Ημ/νία Κυκλοφορίας: 12 Μαρτίου 2026
Official website: link

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του review.