Monster Hunter Wilds – Review

Το Monster Hunter Wilds αγγίζει την τελειότητα, αλλά δεν την εξασφαλίζει.

Μπορεί τα Monster Hunter να μετρούν 21 χρόνια ύπαρξης στον κόσμο της ψυχαγωγίας, όμως στην πραγματικότητα χρειάστηκε να περάσουν 14 έτη για να καταφέρει το franchise να γίνει – παγκοσμίως – η “ναυαρχίδα” στην οποία ήλπιζε η Capcom. Το Monster Hunter: World (2018) ήταν το πολυπόθητο breakthrough στο οποίο προσέβλεπε εξαρχής η ιαπωνική εταιρεία και όντας πολύπειρη επιχειρηματικά, εκείνη φρόντισε να το εκμεταλλευτεί με τον σωστό τρόπο καθ’ όλη τη διάρκεια ζωής του τίτλου, προτού τελικά προχωρήσει στο επόμενο της βήμα. Φεβρουάριος του 2025 και το World παραδίδει τη σκυτάλη στο Monster Hunter Wilds – διάδοχό του από όλες τις απόψεις.

Δεν χρειάζεται πολλή ώρα στον κόσμο του για να καταλάβει κανείς ότι πρόκειται για το νέο, “χρυσό” παιδί της οικογένειας. Εξίσου εύκολα γίνεται αντιληπτό και το γεγονός πως η Capcom κατάλαβε επακριβώς πού οφειλόταν η επιτυχία του προηγούμενου τίτλου και επένδυσε με χειρουργική ακρίβεια πάνω σε αυτά τα στοιχεία. Οπότε, ας μιλήσουμε για το σχεδόν άψογο Monster Hunter Wilds και τις αστοχίες που δεν κατόρθωσε να αποφύγει.

Photo: Capcom / VG24

Ένας κόσμος γεμάτος ζωή

Το νεότερο κεφάλαιο της σειράς είναι με πολλούς τρόπους το πιο άμεσο και ευέλικτο από όλα τα Monster Hunter. Σύγχρονο, από την άποψη ότι έχει σχεδόν μηδενικούς χρόνους φόρτωσης και φιλικό, καθώς επιτρέπει την εξερεύνηση και το κυνήγι τεράτων χωρίς να χρειαστεί για κάθε δραστηριότητα να εισέρχεστε σε δύο και τρία διαφορετικά μενού κάθε φορά, προσφέροντας μια απρόσκοπτη εμπειρία.

Συστήνοντας μια νέα περιοχή στους παίκτες, τα Forbidden Lands, η Capcom επιλέγει μια πιο open world προσέγγιση από ό,τι συνήθως, όπου τα camps σας αποτελούν μέρος του χάρτη, αντί για ξεχωριστά hubs που χωρίζονται από αυτόν με κάποιο τρόπο. Παρ’ όλα αυτά, κάθε μεγαοικοσύστημα διαχωρίζεται από τα υπόλοιπα, διατηρώντας μια μοναδική ταυτότητα.

Η διαφορά εντοπίζεται στην έκταση του κάθε biome και το ποσό δυναμικό είναι, με τα τέρατα να εμφανίζονται και να εξαφανίζονται σε πραγματικό χρόνο και να επηρεάζονται από τον καιρό. Η ώρα και η εποχή επίσης ορίζουν τη μορφοποίηση του κάθε οικοσυστήματος: τη βλάστηση, την εμφάνιση κάποιων πλασμάτων, ακόμα και τη συμπεριφορά τους.

Photo: Capcom / VG24

*Taps the “Open” sign*

Για να είναι πιο εύκολη η περιήγηση σε κάθε μέρος, η Capcom μας συστήνει στο mount που ονόμασε Seikret, το οποίο καλύπτει μεγάλες αποστάσεις γρήγορα, σκαρφαλώνει, πετάει και κουβαλάει για εμάς και ένα δεύτερο όπλο.

Όσες ώρες και να περάσουν, μια βόλτα με τον φτερωτό μας σύμμαχο πάντα καταφέρνει να εντυπωσιάσει, καθώς όπου και αν στρέψετε την κάμερα πάντα κάτι θα υπάρχει να δείτε. Ακόμα και στα τοιχώματα και τα δέντρα υπάρχουν ζωύφια που συμβάλλουν στη δημιουργία ενός ζωντανού κόσμου.

Η ευχάριστη έκπληξη είναι πως τα πιο μεγάλα biomes δεν κουράζουν, αφού δεν υπάρχει κάποια αίσθηση εξαναγκασμού για να ασχοληθείτε μαζί τους από άκρη σε άκρη. Είναι εκεί για να τα εξερευνήσετε κατά βούληση.

Photo: Capcom / VG24

Μια περιπέτεια με δομή

Βέβαια, για να φτάσετε στο σημείο όπου θα μπορείτε να περιφέρεστε ελεύθερα, θα χρειαστεί να περάσουν περίπου 20-25 ώρες κατά τις οποίες η βασική πλοκή του Monster Hunter Wilds θα σας οδηγεί από το ένα μέρος στο άλλο, εγκλιματίζοντας σας στο έπακρο.

Ο χαρακτήρας μας (που δημιουργούμε με ένα λεπτομερέστατο character creator) είναι ο κυνηγός που έχει κληθεί να συνοδεύσει την ερευνητική ομάδα στα ανεξερεύνητα εδάφη των Forbidden Lands και μαζί με αυτόν, μαθαίνουμε και εμείς βήμα, βήμα.

Ίσως να μην το δουν όλοι το ίδιο, ειδικά οι βετεράνοι του franchise, αλλά η προσπάθεια που έχει κάνει η Capcom αυτή τη φορά για να διηγηθεί μια γραμμική, αυστηρά δομημένη ιστορία είναι ευπρόσδεκτη και ευχάριστη. Ο πρωταγωνιστής έχει κάποια ψήγματα μοναδικής προσωπικότητας. Τα γεγονότα έχουν ένα κάποιο ενδιαφέρον – που δεν περιορίζεται στον Γολιάθ που αντιμετωπίζουμε κάθε φορά – και γενικά είναι μια αξιόλογη απόπειρα.

Επιπλέον, με αυτόν τον τρόπο, το παιχνίδι “συστήνει” σταδιακά όλους τους μηχανισμούς και τα συστήματα που διαθέτει, στους παίκτες, προσέγγιση φιλική για τους αμύητους, αλλά ίσως λίγο πιο αργή από το επιθυμητό για τους πιο έμπειρους.

Πέρα αυτού, όμως, το επίπεδο γραφής δεν είναι αυτό που χρειάζεται για να μιλάμε για μια εξαιρετική ή έστω, πολύ καλή προσπάθεια. Και, όλοι οι χαρακτήρες είναι γραμμένοι τόσο επιδερμικά, που συχνά μοιάζουν με καρικατούρες. Ως αποτέλεσμα, τα highlights της βασικής ιστορίας παραμένουν και για αυτόν τον τίτλο τα επικά cinematics που – φυσικά – αφορούν τα τέρατα που θα συναντήσετε.

Monster Hunter Wilds – Το μεγάλο selling point

Όπως και να το κάνουμε, ο λόγος που το εν λόγω franchise μετράει τόσα χρόνια ζωής είναι ένας (hint: αναφέρεται και στον τίτλο): το κυνήγι τεράτων. Σε αυτόν τον τομέα το Monster Hunter Wilds αξίζει κάθε διθύραμβο.

Διατηρώντας τη “ραχοκοκαλιά” του World, ο διάδοχος του διαθέτει τα ίδια 14 είδη όπλων που είδαμε το 2018. Πάνω σε αυτή τη δοκιμασμένη και επιτυχημένη λογική, η Capcom προσθέτει νέες εκδοχές των συγκεκριμένων weapons, καθώς και καινούργιες επιθέσεις.

Παράλληλα, βελτιωμένη είναι η ανταποκρισιμότητα στους χειρισμούς, κάνοντας πιο εύκολη τη διατήρηση momentum την ώρα της μάχης, γεγονός που αφήνει και καλύτερη αίσθηση συνολικά όσον αφορά τις συγκρούσεις με τους εχθρούς.

Το Monster Hunter Wilds εισάγει επίσης στην “εργαλειοθήκη” μας τον μηχανισμό του focus mode. Όπως προδίδει και η ονομασία του, πρόκειται για τη λειτουργία που σας επιτρέπει να εστιάζετε τα χτυπήματά σας στο σημείο που θέλετε, με τη βοήθεια της κάμερας. Δεδομένου ότι όλα τα όπλα τείνουν να σας κλειδώνουν σε μια θέση ή μια σειρά από animations, με αυτόν τον τρόπο μπορείτε να κατευθύνετε την επόμενη κίνησή σας προς τον στόχο σας, χωρίς να διακόψετε ή να χαραμίσετε την ακολουθία των επιθέσεων.

Το focus mode συνδυάζεται παράλληλα τελείως φυσικά και με το wound system. Ουσιαστικά, εφόσον μπορείτε να εστιάσετε σε ένα συγκεκριμένο μέρος του εχθρού, μπορείτε να δημιουργήσετε και μια πληγή εκεί, την οποία εν συνεχεία έχετε τη δυνατότητα να “εκμεταλλευτείτε” για να λαβώσετε αισθητά τον… ανταγωνισμό.

Αυτές οι δύο αλληλένδετες προσθήκες συμβάλλουν στη διατήρηση της διασκεδαστικής ροής της μάχης, δίνοντας και λίγη αυτοπεποίθηση στους νέους παίκτες, οι οποίοι εν απουσία τους ίσως να ένιωθαν και ελαφρώς ανίσχυροι στην αρχή.

Photo: Capcom / VG24

Τρία στα τρία, ρωτάνε πώς γίνεται αυτό…

Από την απαρχή των Monster Hunter, η Capcom δεν έχει αστοχήσει ουδέποτε στο design των πραγματικών πρωταγωνιστών του franchise: των τεράτων. Το Monster Hunter Wilds δεν αποτελεί εξαίρεση.

Το roster των εχθρών αποτελείται από δεκάδες πλάσματα, παλιά και νέα, προσφέροντας μια πληθώρα εντυπωσιακή. Ο ευφάνταστος σχεδιασμός τους είναι επίσης ένα αδιαμφισβήτητο ατού και συνδυάζεται έξοχα με την προσοχή που έχει δοθεί στη δημιουργία μοναδικών συμπεριφορών και μοτίβων επιθέσεων για το κάθε τέρας. Κάθε μονομαχία είναι επική. Ακριβώς ό,τι θα περίμενε κανείς από τη νεότερη προσθήκη της σειράς.

Photo: Capcom / VG24

User Interface is your… frenemy

Το μοναδικό πράγμα που η ιαπωνική εταιρεία επέλεξε να μην φτιάξει είναι το UI και τα μενού. Εδώ δεν υπάρχει κάποια ιδιαίτερη βελτίωση, αφού ακόμα και τα μενού που προορίζονται για γρήγορη χρήση είναι δύσχρηστα και αργά, ειδικά την ώρα της μάχης.

Ακόμα και όταν δεν εξαρτάται η ζωής σας από αυτά όμως, παραμένουν κουραστικά, αφού σας οδηγούν από καρτέλα σε καρτέλα, περιπλέκοντας ανούσια τα πάντα, σαν απόηχος από μια άλλη εποχή.

Η μόνη διαδικασία που έχει απλοποιηθεί “γραφειοκρατικά” είναι αυτή του co-op, οπότε αν σκοπεύετε να παίξετε με παρέα αυτή είναι η πραγματικά ευχάριστη είδηση της ημέρας. Αν πάλι προτιμάτε να κυνηγάτε σόλο, αλλά θα θέλατε και μια βοήθεια παραπάνω, τότε ίσως να χαρείτε με το γεγονός ότι μπορείτε να παίξετε με μια ομάδα κυνηγών, ελεγχόμενη από AI, ανά πάσα ώρα και στιγμή.

Ο τεχνικός Γολγοθάς του Monster Hunter Wilds

Στην αρχή του άρθρου αναφερθήκαμε σε κάποιες αστοχίες που δεν κατόρθωσε να αποφύγει το Monster Hunter Wilds και στις παραπάνω παραγράφους αναλύσαμε κάποιες εξ αυτών. Οι μεγαλύτερες παρ’ αυτά αφορούν τον τεχνικό τομέα και είναι απογοητευτικό, διότι πρόκειται για ένα παιχνίδι με πολλές λεπτομέρειες και χρώματα που προσδίδουν άφθονη ομορφιά στο σύνολο, αλλά πλήττονται από τον τρόπο που απεικονίζονται.

Ας το θέσουμε ως εξής: στο PlayStation 5 προσφέρονται τρία graphics modes – ένα για υψηλότερη ανάλυση, ένα για υψηλότερο, πιο σταθερό frame rate και ένα ως ενδιάμεση λύση ανάμεσα στα δύο – και κανένα από αυτά δεν καταφέρνει να προσφέρει μια ικανοποιητική εμπειρία.

Το resolution mode προσφέρει πιο καθαρή εικόνα, αλλά περιορίζεται γύρω από τα 30 καρέ το δευτερόλεπτο – χωρίς σταθερότητα. Το performance είναι ο μόνος τρόπος να φτάσετε τα 60 fps, όμως το παιχνίδι είναι τρομερά θολό σε ορισμένα σημεία – ειδικά σε μακρινές αποστάσεις. Και, η ενδιάμεση λύση “δανείζεται” από τα προβλήματα και των προηγούμενων δύο.

Ανεξάρτητα ποια θα είναι η επιλογή σας, τίποτα δεν θα αλλάξει τη χαμηλή ποιότητα των textures που παρατηρείται – κυριολεκτικά – στα πάντα. Ό,τι και αν εξετάσετε ακόμα και με ελάχιστη προσοχή – έναν χαρακτήρα, κάποιο τέρας, ακόμα και τον εξοπλισμό σας – θα δείτε πως οι λεπτομέρειες δεν ήταν η πρωτεύουσα προτεραιότητα της Capcom, ούτε καν η δευτερεύουσα.

Photo: Capcom / VG24

Το… monster hunting στα καλύτερά του

Στο τέλος, όσες φορές και αν αστοχεί, το Monster Hunter Wilds καταφέρνει και πάλι να είναι το καλύτερο κεφάλαιο της σειράς μέχρι σήμερα, αφού διηγείται την πιο ενδιαφέρουσα ιστορία της και τη συνδυάζει με ένα απολαυστικό σύστημα μάχης, μια σειρά από πανέμορφα biomes και δεκάδες επιβλητικά τέρατα.

Μετά από 21 χρόνια, η Capcom βρήκε όσα χρειαζόταν για να κάνει το franchise της το πρώτο όνομα στη μαρκίζα.

Λεπτομέρειες

Διαθέσιμο σε: PC, PS5, Xbox Series X|S
Δοκιμάστηκε σε:  PS5
Εταιρεία Ανάπτυξης: Capcom
Εκδότρια Εταιρεία: Capcom
Είδος: Action role-playing
Ηλικίες: 16+
Ημ/νία Κυκλοφορίας: 28 Φεβρουαρίου 2025
Official website: link

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από τη CD Media για τις ανάγκες του review.