Η ταινία δράσης Mortal Kombat II συνεχίζει ακριβώς από εκεί που μας άφησε το φιλμ του 2021 και προσθέτει δυο νέους πρωταγωνιστές, τον Johnny Cage και την Kitana.

Δεν είναι απαραίτητα κακό το γεγονός ότι το σενάριο του Mortal Kombat II δεν έχει κανόνες. Δεν είναι απαραίτητα κακό, που η ταινία δεν διαδραματίζεται πλέον καθόλου σχεδόν στη Γη, ορμώντας κατευθείαν στο Outworld. Δεν είναι καν απαραίτητα κακό το γεγονός ότι τα “τουρνουά” σπάνια δούλεψαν σωστά σε αντίστοιχες ταινίες στο παρελθόν. Κι όμως, ο σεναριογράφος Jeremy Slater (Moon Knight, Godzilla vs. Kong: The New Empire), πατώντας πάνω στο υλικό των δημιουργών του πασίγνωστου video game franchise, Ed Boon και John Tobias, έχτισε κάτι το οποίο πασχίζει να αντεπεξέλθει ακόμη και στα στάνταρ που έθεσαν τα story modes των πρόσφατων παιχνιδιών της σειράς. Ναι, δεν ήταν καλά ούτε εκείνα.

Δεν είναι πολύ δύσκολο βέβαια να ξεπεράσεις τις δύο αρχικές κινηματογραφικές ταινίες του 1995 και 1997, Mortal Kombat και Mortal Kombat: Annihilation, αντίστοιχα. Ειδικότερα δε, εφόσον η δεύτερη κατάφερε κάτι μοναδικό, καθώς πέταξε στα σκουπίδια οτιδήποτε καλό είχε φτιάξει η πρώτη και έχει μείνει στην ιστορία, ας πούμε, όχι με θετικό τρόπο. Και παρότι ο Simon McQuoid επιστρέφει στην καρέκλα του σκηνοθέτη και υπάρχει συνοχή (εν αντιθέσει με τις δυο παλιότερες ταινίες, που είχαν αλλάξει το μισό καστ τουλάχιστον), εδώ γίνονται σοβαρές προσπάθειες να διορθωθούν τα προβλήματα που εντόπισαν οι fans στο Mortal Kombat του 2021, όμως εμφανίζονται άλλα χειρότερα.

Όχι και το καλύτερο sequel

Το φιλμ του 2021 ήταν μια ταινία που ως προσαρμογή του ομώνυμου video game κατάφερνε να αποδώσει στιγμές δέους για τους fans, με μπόλικη βία και άλλα γνώριμα στοιχεία. Είχε πατήσει όμως σε κάποιες έξυπνες ιδέες. Για αρχή, σχεδόν όλο το στόρι βασιζόταν στο ισχυρότερο στοιχείο όλου του franchise, που δεν είναι άλλο από την αιώνια μάχη μεταξύ του Scorpion και του Sub-Zero. Κατά δεύτερον, ο θεατής είχε την ευκαιρία να γνωρίσει τον κόσμο αυτόν μέσω του νεοεισαχθέντα μαχητή, Cole Young. Σαφώς, ο Cole υστερούσε τόσο στην απόδοση του ηθοποιού του, όσο και στη γραφή του χαρακτήρα του, όμως το concept για εκείνον ήταν solid. Οι fans τον μίσησαν και ένα απ’ τα πράγματα που ξεχωρίζουν στο σίκουελ είναι η εμφανέστατη υποβάθμισή του. Λίγες φορές βλέπουμε τόσο ραγδαία αλλαγή πρωταγωνιστή σε σίκουελ.

Τη θέση του παίρνουν ευτυχώς ο χαρισματικός Johnny Cage και η Kitana. Δεδομένου ότι έχουμε καλύτερους ηθοποιούς, αλλά και καλύτερα γραμμένους χαρακτήρες, αμέσως έχουμε το πρώτο ουσιαστικό πλεονέκτημα έναντι της πρώτης ταινίας. Η απουσία του Scorpion και του Sub-Zero όμως είναι εκκωφαντική. Η συνέχεια της διαμάχης τους υπάρχει στην ταινία, αλλά είναι ένα από τα πολύ μικρά sub-stories και μάλιστα συνοδεύεται από μια τεράστια απογοήτευση που έχει να κάνει με τη… μοίρα του Sub-Zero. Όσοι ξέρουν… ξέρουν, και σίγουρα οι fans απόλαυσαν περισσότερο την αντίστοιχη εκδοχή αυτής της ιστορίας στο πρόσφατο DLC του Mortal Kombat 1.

Η εισαγωγή του Shao Khan, της Jade (στον ρόλο της η ταλαντούχα Tati Gabrielle), του Baraka και πολλών ακόμη γνωστών χαρακτήρων της σειράς γίνεται ως επί το πλείστον με ευλάβεια. Η Sindel δεν έχει καμία θέση εδώ. Φυσικά, όμως για να μην την αδικούμε, δεν φτάνει τα φρικιαστικά επίπεδα του Annihilation.

Photo: Warner Bros. Pictures

Η δύναμη του Johnny Cage

H κινητήριος δύναμη της ταινίας είναι ο Karl Urban στον ρόλο του Johnny Cage. Δικαιωματικά, οι προβολείς πέφτουν πάνω του, καθώς προσπαθεί να υποδυθεί τον όχι-Butcher, σημειώνοντας επιτυχημένες ατάκες, την καλύτερη υποκριτική στην ταινία και σαφώς διασκεδαστικές σκηνές μάχης.

Αντίστοιχα, η Kitana επίσης αναλαμβάνει να “κουβαλήσει” το σενάριο, αφού είναι ένας απ’ τους ελάχιστους χαρακτήρες που εξελίσσεται κατά τη διάρκεια της ταινίας, με τους περισσότερους να αναλαμβάνουν συγκεκριμένα πόστα, είτε για περιστασιακά αστεία, όπως ο Kano, είτε ως βορρά για το μακελειό, όπως… θα δείτε μόνοι σας. Στα καλά νέα, ας πούμε, είναι το γεγονός ότι δεν φοβήθηκαν να κάνουν fatalities σε κομβικούς χαρακτήρες, προκαλώντας κάποιες εκπλήξεις.

Τα σημαντικά προβλήματα

Η ταινία, εν αντιθέσει με αυτήν του 2021, έχει πολύ πιο συγκεχυμένο στόρι, που θυμίζει περισσότερο το σενάριο των πρόσφατων παιχνιδιών, παρά κάτι που έχει αρχή, μέση και τέλος. Μάλιστα, πολλές είναι οι στιγμές που προκαλούν ακούσιο γέλιο. Για παράδειγμα, η σκηνή που ο Raiden προσπαθεί να μιλήσει στον Johnny Cage είναι meme material, ενώ η σκηνή που ο Johnny Cage ψάχνει… τα κεραμίδια είναι απλά περίεργη. Το Mortal Kombat II διαθέτει μπόλικες τέτοιες σκηνές.

Photo: Warner Bros. Pictures

Η επιστροφή στο φορμά των “ταινιών-τουρνουά” μπορεί να δουλέψει μόνο σε video game ή σε κάτι σαν το Kickboxer και το Bloodsport. Δεν είναι ότι δεν προσπαθεί να αποτίσει φόρο τιμής στις ταινίες του ’90, αλλά δεν το κάνει ιδιαίτερα επιτυχημένα. Όταν εμφανίζεται στον ουρανό το “σκορ”, καταλαβαίνεις ότι δεν έχει γίνει ιδιαίτερη προσπάθεια. Αντίστοιχα, έχουμε τόνους από exposition, που πολλές φορές καταντά αστείο ή και εκνευριστικό, όμως μάλλον δεν θα ήταν Mortal Kombat, αν ήταν αλλιώς.

Οι στιγμές που αξίζουν

Οι χορογραφίες αυτήν τη φορά είναι πιο εκτενείς και ελαφρώς πιο απρόβλεπτες. Η ποικιλία στις κινήσεις των χαρακτήρων σε συνδυασμό με τα χρωματιστά περιβάλλοντα δημιουργούν ευκαιρίες για πιο ευφάνταστα σκηνικά και φαίνεται πως τα πάει ακόμη καλύτερα σε αυτό το κομμάτι (που είναι και βασικό, θα έλεγε κανείς), με περισσότερα λίτρα αίματος και δεκάδες όπλα και άλλα props να βοηθούν στις ακροβατικές κινήσεις.

Οι ατάκες έχουν πληθύνει επίσης, δημιουργώντας την αίσθηση ότι έγινε σημαντική στροφή προς κάτι λιγότερο “σοβαρό” και περισσότερο διασκεδαστικό. Οριακά, κάποιες σκηνές θα μπορούσαν να βρίσκονται και στις “Τρελές Σφαίρες”, χωρίς όμως να το λέμε αυτήν τη φορά με αρνητική χροιά. Το Mortal Kombat II, αν μη τι άλλο, δεν σταματά να είναι διασκεδαστικό.

Υπάρχει ακόμη και σχόλιο αυτοσαρκαστικό για τις παλιές ταινίες δράσης σε σύγκριση με τον John Wick και τα γούστα του κοινού σήμερα, το οποίο μάλλον ήταν και η πιο βαθιά στιγμή του MKII, όμως γίνεται με συνέπεια στον χαρακτήρα του Urban και την b-movie-ίλα, που δεν προσπαθεί καθόλου να αποφύγει.

Photo: Warner Bros. Pictures

Mortal Kombat II – Αξίζει ή όχι;

Η νέα ταινία της σειράς ήταν μάλλον ελαφρώς απογοητευτική σε σχέση με την προηγούμενη, κυρίως γιατί εμφάνισε προβλήματα, που ελπίζαμε να έχουν παραμείνει στο παρελθόν. Φέρνει σε κάτι από Annihilation, χωρίς όμως να γίνεται τραγωδία. Ο Johnny Cage και η Kitana σηκώνουν σε ικανοποιητικό επίπεδο το στόρι, ώστε να καταφέρει να προχωρήσει, οι μάχες και το gore κρατούν το ενδιαφέρον αμείωτο και οι ατάκες διαδέχονται η μία την άλλη για να κουβαλήσουν μέχρι το τέλος. Η τραγικά μικρή εμφάνιση των Scorpion / Bi-Han και η γενικότερη σεναριακή αποτυχία, που φτάνει στα όρια του σουρεαλισμού δεν θα καταφέρουν να εξουδετερώσουν τον ενθουσιασμό των fans, όμως δεν μπορεί παρά να σκεφτεί κάποιος: “πώς θα ήταν μια ΚΑΛΗ ταινία Mortal Kombat;”