Reanimal – Review

Η επιστροφή της Tarsier Studios έχει τη μορφή του Reanimal, ενός νέου horror platformer που ανοίγει έναν νέο κύκλο.

Μπορείς να πάρεις το project από τα χέρια της Tarsier Studios, αλλά δεν μπορείς να της πάρεις τις ιδέες. Το Little Nightmares ανήκει πλέον στη Bandai Namco Entertainment, όμως αυτή η σειρά βγήκε από τα σωθικά του σουηδικού στούντιο και υπό τη δικιά του φροντίδα άνθισε. Γεγονός εμφανές από το πρόσφατο Little Nightmares III, στις ψηφιακές φλέβες του οποίου δεν κυλούσε το ίδιο αίμα, αλλά αυτό της Supermassive Games και φάνηκε. Δεν ήταν και δεν θα είναι η τελευταία φορά που κάποιος developer αναγκάζεται να αφήσει πίσω του το ίδιο του το δημιούργημα. Πάραυτα, με την έλευση του Reanimal έγινε ευρέως αντιληπτό πως σε αυτή την περίπτωση, η απόσχιση απέτρεψε τη συνέχιση μιας σχέσης που είχε ακόμα καρπούς να αποφέρει.

Photo: THQ Nordic / VG24

Reanimal – Ο πνευματικός διάδοχος του Little Nightmares II

Το Reanimal είναι η συνέχιση της πορείας της Tarsier Studios ως δημιουργός ακριβώς από εκεί που είχε σταματήσει. Οι ιδέες της, το στιλ της, η ισορροπία της στην απεικόνιση του απόλυτα αθώου και του εξαίρετα γκροτέσκου, είναι γνωρίσματα ευκόλως αναγνωρίσιμα. Γνωρίσματα που είχαμε συναντήσει και στο τότε (και πάντα) εντυπωσιακό Little Nightmares II.

Το νεότερο παιχνίδι της εταιρείας δίνει τόσο όσο την αίσθηση του γνώριμου, χωρίς να επιδίδεται στη βαλτώδη αίσθηση ότι έχουμε ξαναπαίξει το ίδιο. Είναι η φυσική εξέλιξη της πορείας των Σουηδών, υπό ένα καινούργιο πρίσμα – εξίσου σκοτεινών αποχρώσεων και απλών, αλλά πετυχημένων ιδεών.

Photo: THQ Nordic / VG24

Μικροί άθλοι

Η πείρα της Tarsier Studios είναι αυτή που της επέτρεψε να θέσει ένα καλύτερο ρυθμό αυτή τη φορά, με περισσότερες αλλαγές, που διατηρούν το ενδιαφέρον. Θα βρείτε τον εαυτό σας να οδηγεί διάφορα οχήματα, να λύνει γρίφους, να προσπαθεί να κρυφτεί από κάποιο τέρας, ακόμα και να πολεμάει σε ορισμένες περιπτώσεις.

Οι παλιοί μηχανισμοί των Little Nightmares έχουν βελτιωθεί, έχουν “ωριμάσει”. Οι νέοι συμπληρώνουν το πακέτο και δίνουν στο Reanimal έναν άλλο αέρα. Τα σκηνικά και οι προκλήσεις αλλάζουν συνεχώς, προτού γίνουν κουραστικά ή οδηγήσουν στη μονοτονία.

Photo: THQ Nordic / VG24

Reanimal – Retry

Κάτι που η δημιουργός εταιρεία επιμένει να επαναλαμβάνει λανθασμένα εδώ και τρία – πλέον – παιχνίδια είναι πως κάποια αποσπάσματα συνεχίζουν να ακολουθούν τη λογική του trial and error. Σχεδόν σε όλα τα stealth sequences (που μπορεί να καταλήγουν σε κυνηγητό μπορεί και όχι), θα βρεθείτε να δοκιμάζετε κινήσεις ανεπιτυχώς, πεθαίνοντας, μέχρι να βρείτε ποιες είναι οι σωστές επιλογές.

Ο μόνος λόγος που αυτό (και πάλι) δεν αποτελεί μεγάλο ελάττωμα, είναι το checkpoint system που είναι αξιόπιστο και ενεργοποιείται τακτικά, με αποτέλεσμα ό,τι πρόοδο και να χάνετε, να είναι μικρή.

Όσον αφορά στα πρακτικά προβλήματα, σε αυτή τη φάση (σ.σ. κατά την αρχική κυκλοφορία του τίτλου), αντιμετωπίσαμε και μερικά μικρά κολλήματα στα interaction prompts. Δηλαδή, δίναμε την εντολή για κάποια αλληλεπίδραση με αντικείμενο, αλλά αυτή δεν εκτελούταν την πρώτη φορά που πατούσαμε το αντίστοιχο κουμπί. Και εδώ αυτό ισούταν καμιά φορά με θάνατο.

Photo: THQ Nordic / VG24

Λιτότητα

Η έλευση όλων αυτών των νέων “δραστηριοτήτων”, που μαζί τους φέρνουν και έναν ελαφρώς μεγαλύτερο κόσμο για εξερεύνηση από ό,τι έχουμε συνηθίσει με την Tarsier Studios, δυστυχώς έχει και την αρνητική της πλευρά.

Ο εκ νέου διαμοιρασμός του “βάρους” μεταξύ όλων των νέων μηχανισμών, έχει μειώσει την προσοχή που δίνεται στους γρίφους. Ως αποτέλεσμα, είναι πολύ πιο απλοί σε αυτά που ζητάνε και αυτά που προσφέρουν. Για κάποιον που απολάμβανε αυτή την πτυχή στα Little Nightmares, αυτή η αλλαγή ίσως να είναι ελαφρώς απογοητευτική.

Το Reanimal, γενικότερα, δεν είναι ένας τίτλος με υψηλό επίπεδο δυσκολίας, υπό οποιαδήποτε έννοια.

Photo: THQ Nordic / VG24

“Λαμπρές” σκηνές, σε ένα μουντό τοπίο

Κατά το παρελθόν, το σουηδικό στούντιο έχει επανειλημμένως πάρει αθώες εικόνες και τις έχει διαστρεβλώσει με έναν ανατριχιαστικό τρόπο που πλέον θεωρείται σήμα κατατεθέν της. Το Reanimal δεν αποτελεί εξαίρεση αυτής της καλλιτεχνικής προσέγγισης.

Οι μικροσκοπικοί ήρωες μας είναι ντυμένοι λες και έχουν βγει από κάποιο εφιάλτη. Στο κατόπι τους ακολουθούν αλλόκοτα όντα, τριπλάσια στο μέγεθος και παραμορφωμένα. Ο κόσμος είναι άδειος, καταθλιπτικός και βαμμένος με τα χρώματα μιας μουντής παλέτας τις περισσότερες φορές. Η ατμόσφαιρα είναι ηλεκτρισμένη (όπως είπε και η Άννα Βίσση, το 2000 μ.Χ.) μονίμως, δημιουργώντας ένα μόνιμο κλίμα ανασφάλειας και δυσφορίας, το οποίο ήταν σίγουρα και το ζητούμενο. Τα ελάχιστα πιο έντονα χρώματα που κάνουν την εμφάνισή τους έχουν μεγαλύτερη σημασία για αυτούς ακριβώς τους λόγους.

Η Tarsier Studios έχει δημιουργήσει μια σειρά από εξαίρετα set pieces μέσα σε αυτόν τον μακάβριο καμβά. Δίνοντας μεγάλη προσοχή στο πώς παρουσιάζεται το καθετί, με την κάμερα να τοποθετείται πάντα στην ιδανική θέση προκειμένου να “απογειώσει” το ήδη πολύ εντυπωσιακό και κινηματογραφικό σκηνικό που παρουσιάζεται στην οθόνη.

Το Reanimal είναι πολύ όμορφο με έναν μη συμβατικό τρόπο. Είναι, επίσης, πολύ καλοφτιαγμένο. Από την κίνηση των χαρακτήρων και τα animations που αλλάζουν ανάλογα τι μάσκα φορούν, μέχρι το πώς η παρουσία τους επηρεάζει το περιβάλλον, είναι εμφανές ότι έχει δοθεί μεγάλη προσοχή στη λεπτομέρεια.

Photo: THQ Nordic / VG24

Περνάω και μόνη μου καλά, αλλά ακόμη καλύτερα με παρέα

Το σημαντικότερο από όλα (ίσως) είναι ότι μπορείτε να παίξετε όλο το παιχνίδι μόνοι ή και με παρέα, ανάλογα την προτίμηση σας. Υπάρχει αρχικά η δυνατότητα για solo play, που τη θέση του δεύτερου χαρακτήρα παίρνει η AI του τίτλου. Για όσους ανησυχούν για την “εξυπνάδα” της, να αναφέρουμε ότι δουλεύει πολύ καλά και δεν θα σας… προδώσει στα κρίσιμα σημεία.

Έπειτα, μπορείτε να παίξετε local co-op, με φίλους στο σπίτι ή online co-op, με φίλους ή άγνωστους μέσω ίντερνετ. Πράγματα αυτονόητα δηλαδή, που παρ’ όλα αυτά, δεν βλέπουμε σε όλες τις κυκλοφορίες που θα μπορούσαν να τα υποστηρίξουν.

Photo: THQ Nordic / VG24

Οι διευκρινιστικές ερωτήσεις απορρίπτονται

Στο Reanimal οι πρωταγωνιστές μας είναι δύο αδέρφια, τα οποία προσπαθούν να σώσουν τους φίλους τους από τα τερατουργήματα που έχουν κατακλύσει το νησί που κάποτε θεωρούσαν σπίτι τους. Όμως, πέρα από αυτή τη βασική ιδέα του τι κάνετε, σύντομα θα αντιληφθείτε πως πολλά από όσα συμβαίνουν στην οθόνη σας δεν συνοδεύονται από μια εξήγηση.

Το σύνολο της ιστορίας είναι ακατανόητο και η αφήγηση λακωνική και αφηρημένη. Η διάρκεια του παιχνιδιού, που είναι μικρή (περίπου 6 με 7 ώρες), δεν βοηθάει στο να υπάρξει μια εξήγηση που να βγάζει νόημα. Και, μεταξύ όλων αυτών, είναι φανερό πως ο τίτλος θα ολοκληρωθεί μόλις βγουν και τα DLCs, την ύπαρξη των οποίων ήδη γνωρίζουμε.

Θα δώσουν αυτά κάποια απάντηση; Άγνωστο. Αλλά, μετά από τον απλό επίλογο και το secret ending, μείναμε με την εντύπωση πως τα expansions θα μπορούσαν να αποτελούν μέρος της αρχικής κυκλοφορίας. Σίγουρα τότε δεν θα υπήρχε η εντύπωση πως κάτι λείπει ή τουλάχιστον, αν υπήρχε ακόμα, τότε θα ξέραμε ότι η Tarsier Studios δεν είχε σκοπό να αναλύσει και πολύ τα γεγονότα και τους κανόνες της πλοκής.

Photo: THQ Nordic / VG24

Ανατριχιαστικό να το βλέπεις και ανατριχιαστικό να το ακούς

Αφήνοντας στην άκρη τα δεκάδες ερωτηματικά που μας δημιουργήθηκαν σεναριακά, να αφιερώσουμε μια στιγμή και σε αυτά που ακούμε ή νιώθουμε κατά τη διάρκεια του Reanimal, όχι αυτά που βλέπουμε μόνο.

Όταν λέμε “νιώθουμε” δεν εννοούμε κάποια εσωτερική ανάλυση των συναισθημάτων που μας κατέκλυσαν, αν και δημιουργεί αρκετά και από αυτά. Εννοούμε την αξιοποίηση του haptic feedback, στο DualSense του PlayStation 5, από το σουηδικό στούντιο, το οποίο έχει μετατρέψει το controller στο μέσο που μας επιτρέπει να αισθανθούμε όσα βιώνει ο χαρακτήρας μας. Προσκρούσεις, άλματα και επιθέσεις, μεταφράζονται σε διαφορετικές μορφές δονήσεων. Αποκορύφωμα το γεγονός πως το χειριστήριο δονείται μονόπαντα, ανάλογα από ποια μεριά έρχεται το κύμα, σε ορισμένα σημεία. Μια απλή και ωραία λεπτομέρεια.

Ο ήχος, από την άλλη, είναι ο μεγάλος πρωταγωνιστής όταν μιλάμε για τη δημιουργία κλίματος. Ο παίκτης δεν βομβαρδίζεται από ακουστικά ερεθίσματα σε κανένα σημείο του τίτλου, όμως οι οποίοι θόρυβοι φτάνουν στα αυτιά μας τραβούν ενστικτωδώς την προσοχή. Οι περισσότεροι από αυτούς είναι ανατριχιαστικοί, με σκοπό να δημιουργούν ένα τεταμένο κλίμα. Ακόμα και το soundtrack, που επίσης διατηρεί το δικαίωμά του στη λιτότητα, θέτει τον δικό του παλμό και το αποτέλεσμα στοιχειώνει.

Photo: THQ Nordic / VG24

Σαν την Tarsier Studios, κανείς

Αν και δεν θα μάθουμε ποτέ πως θα ήταν ένα Little Nightmares III δια χειρός Tarsier Studios, το Reanimal καταφέρνει να γεμίσει το κενό που είχε μείνει πίσω από αυτή την απώλεια.

Είναι φανερό πως η σουηδική εταιρεία έχει πλέον εξοικειωθεί με αυτό το είδος παιχνιδιών και νιώθει σιγουριά να εξελίξει το έργο της με νέες ιδέες, που χρησιμοποιούνται επιτυχώς. Παράλληλα, αντιμετωπίζει με μεγαλύτερη ωριμότητα τους πιο γνώριμους μηχανισμούς των δημιουργιών της, ακόμα και αν εσφαλμένα στρέφεται στον κατακερματισμό του σεναρίου.

Το όμορφο και ανατριχιαστικό πακέτο συμπληρώνει η ασύλληπτη ατμόσφαιρα που επικρατεί σε κάθε περίσταση και η δυνατότητα να παίξετε με φίλους με όποιον τρόπο εσείς θέλετε. Απλά και όμορφα. Και έτσι πρέπει.

Λεπτομέρειες

Διαθέσιμο σε: PC, PS5, Xbox Series X|S, Nintendo Switch 2
Δοκιμάστηκε σε: PS5
Εταιρεία Ανάπτυξης: Tarsier Studios
Εκδότρια Εταιρεία: THQ Nordic
Είδος: Survival horror / Cinematic platformer
Ηλικίες: 18+
Ημ/νία Κυκλοφορίας: 13 Φεβρουαρίου 2026
Official website: link

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του review.