Wuchang: Fallen Feathers – Review

Το Wuchang: Fallen Feathers εξιστορεί μια δική του, πολύ ενδιαφέρουσα εκδοχή της κινεζικής μυθολογίας και ιστορίας.

Η πλούσια ιστορία της Κίνας, όπως και η μυθολογία της, έχουν αποτελέσει αμέτρητες φορές πηγή έμπνευσης στα media. Η εποχή των τριών βασιλείων, η Δυναστεία Χαν, καθώς και η Δυναστεία Τανγκ – μεταξύ άλλων – έχουν αποτελέσει το επίκεντρο σε αρκετά βιντεοπαιχνίδια. Η Leenzee, με το Wuchang: Fallen Feathers, στρέφεται σε μια διαφορετική περίοδο, αν και εξίσου γνωστή: αυτή της δυναστείας Μινγκ. Κεντώντας ένα φανταστικό μονοπάτι μεταξύ των πραγματικών γεγονότων, αλλά και των μύθων που υπάρχουν, η εταιρεία δημιούργησε ένα action RPG με ενδιαφέρουσα πλοκή και μάχες ακριβείας, αγκαλιάζοντας την κουλτούρα των souls-like.

Photo: 505 Games

Ένας φτερωτός δαίμονας

Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από τη Bai Wuchang, η οποία ως μια τραγική πρωταγωνίστρια που σέβεται τον εαυτό της, είναι λιγομίλητη (χωρίς voice over) και πάσχει από αμνησία. Όμως, ο Γολγοθάς της δεν σταματά στην απώλεια μνήμης, αφού στο αριστερό της χέρι φέρει μια σειρά από πούπουλα, ένδειξη πως μέσα της κουβαλάει μια αρρώστια που καταστρέφει το μυαλό, μετατρέποντας τους ανθρώπους σε τέρατα.

Η πανδημία, γνωστή ως “Feathering”, έχει ρημάξει τη χώρα. Όσοι δεν έχουν νοσήσει ακόμα, παλεύουν να επιβιώσουν, την ώρα που τα τρόφιμα λιγοστεύουν, τα τέρατα όλο και αυξάνονται, και η διαμάχη ανάμεσα στους αντάρτες και τη Δυναστεία εξακολουθεί να μαίνεται. Η Wuchang θα συναναστραφεί πολλούς από τους επιζώντες. Ορισμένοι θα βρεθούν στον δρόμο της για καλό, άλλοι όχι. Η αναζήτησή της για μια θεραπεία θα περιπλέκεται όσο περισσότερα πράγματα θα αρχίσει να θυμάται από τη ζωή της…

Photo: 505 Games

Το Wuchang: Fallen Feathers είναι άλλο ένα από τα πολλά souls-like που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια, αλλά το setting του είναι αρκετά πρωτότυπο για να του χαρίσει μια μοναδικότητα που συχνά λείπει από το συγκεκριμένο υποείδος. Η ιστορία του ξετυλίγεται με σταθερό ρυθμό, σε έξυπνο λεγκάτο, που κρατάει την προσοχή του παίκτη. Οι δευτερεύοντες χαρακτήρες δίνουν πνοή στη γη του Shu, κάνοντας το ταξίδι λιγότερο μοναχικό και αναμφισβήτητα πιο ενδιαφέρον.

Η Leenzee δεν έχει κρύψει πως εμπνέεται από τα Dark Souls, όμως φρόντισε να διαφοροποιηθεί επαρκώς. Η λακωνική αφήγηση της FromSoftware έχει τη δική της γοητεία, αλλά η κινεζική εταιρεία προτίμησε να επενδύσει περισσότερο στη δημιουργία μιας πιο εύκολα κατανοητής και δραματικής ιστορίας, με το απαιτούμενο exposition. Οι δευτερεύοντες χαρακτήρες υπάρχουν χωρίς, αλλά και παράλληλα με τη Wuchang, από την οποία ζητούν βοήθεια ή κατευθύνουν στο δικό της αγώνα για επιβίωση. Εδώ σχεδόν κανείς δεν μιλάει με γρίφους και κάθε διάλογος βάζει το δικό του ατμοσφαιρικό λιθαράκι προκειμένου να δημιουργηθεί μια ιδιαίτερη ταπετσαρία στο τέλος.

Το Wuchang: Fallen Feathers μπορεί εύκολα να αγγίξει τις 40 ώρες και να τις ξεπεράσει, χωρίς απαραίτητα να το καταλάβετε. Καθ’ όλη τη διάρκεια, η πλοκή ξεδιπλώνεται, προσφέροντας της απαιτούμενη ίντριγκα και προσαρμόζεται στις επιλογές του παίκτη, οδηγώντας τελικά και στον ανάλογο επίλογο (υπάρχουν διαφορετικά endings ανάλογα με τις αποφάσεις σας).

Photo: 505 Games / VG24

Ιπτάμενα στιλέτα

Προτού όμως προλάβει κάποιος να σηκώσει το σεναριακό πέπλο, το εγχείρημα της κινεζικής ομάδας ανάπτυξης θα επιχειρήσει να τραβήξει την προσοχή με ένα άλλο, εξίσου σημαντικό “μέσο”: το gameplay, και πιο συγκεκριμένα τη μάχη, αν θέλετε. Το σύστημα μάχης είναι γρήγορο, κομψό και απαιτητικό με τον τρόπο που μόνο ένας μηχανισμός που βασίζεται στις κινεζικές πολεμικές τέχνες θα μπορούσε να είναι. Οι θανάσιμες μονομαχίες έχουν τον πρώτο και τελευταίο λόγο στην προκειμένη και το θέαμα ποτέ δεν λείπει, αφού τα όμορφα τοπία βάφονται τακτικά κόκκινα με αίμα από τις καλαίσθητες και φρενήρεις συγκρούσεις.

Η Wuchang έχει πρόσβαση σε πέντε διαφορετικά είδη όπλων: μικρό και μεγάλο σπαθί, διπλά στιλέτα, δόρυ και μια σειρά από πιο ογκώδεις επιλογές – όπως ο πέλεκυς. Κάθε είδος έχει μια σειρά από skills για να ξεκλειδώσετε (discipline skills) και κάθε όπλο έχει το δικό του μοναδικό skill επίσης. Αναμενόμενα, υπάρχει ένα skill tree που χωρίζεται ανάμεσα στα πέντε προαναφερόμενα είδη, ενώ υπάρχει και μια στήλη με passive – κυρίως – ικανότητες για την πρωταγωνίστρια. Οι επιλογές είναι δεκάδες, δίνοντας αρκετή ελευθερία για να προσαρμόσετε τα πάντα στο στιλ σας. Μάλιστα, μπορείτε ανά πάσα ώρα και στιγμή να πάρετε πίσω όλους τους πόντους που έχετε ξοδέψει κάνοντας level up, ώστε να τους αξιοποιήσετε διαφορετικά.

Στην πράξη, όλα αυτά μεταφράζονται σε μια σειρά από μηχανισμούς με τους οποίους πρέπει να εξοικειωθείτε διότι θα χρησιμοποιείτε ενστικτωδώς μετά από ένα σημείο. Μέσα στο χάος, υπό πίεση, θα πρέπει να ξέρετε ποιο από τα δύο όπλα που έχετε πάνω σας εκείνη τη στιγμή είναι το ιδανικό, ποια στιγμή είναι η κατάλληλη για να κάνετε κάποιο spell ή να γιατρευτείτε και πότε πρέπει να κάνετε dodge, parry ή block σε μια εχθρική επίθεση. Είναι ένας χορός όλο αυτό, που μόλις τον μάθετε γίνεται αντιληπτή και η φονική γοητεία του Wuchang: Fallen Feathers. Μέχρι να φτάσετε σε αυτό το σημείο όμως, θα επισκέπτεστε τα shrines (safe points) τακτικά και αυτό δεν είναι κακό.

Photo: 505 Games / VG24

Wuchang: Fallen Feathers – Τα δίκαια και τα άδικα

Συγκριτικά με άλλα souls-like, το παιχνίδι της Leenzee είναι αρκετά πιο προσιτό, χωρίς να γίνεται περίπατος. Κυρίως, είναι σε μεγάλο βαθμό πιο δίκαιο. Οι εχθροί δεν μοιάζουν συχνά με απροσπέλαστα τείχη, ούτε καν κατά τη φάση της πρώτης γνωριμίας. Δεν θα νιώσετε συχνά πως “αδικηθήκατε” δεχόμενοι κάποιο χτύπημα, ούτε χάνοντας ένα δικό σας. Το parry system είναι εξαιρετικά γενναιόδωρο και το dodging αξιόπιστο. Παρ’ όλα αυτά, υπήρξαν στιγμές που νιώσαμε ότι ήταν η εξαίρεση. Ίσως να μην ήταν άξιες αναφορές, αν δεν αφορούσαν κάτι αναπόφευκτο, όπως τα boss fights ας πούμε.

Τα λεγόμενα difficulty spikes είναι ένα φαινόμενο που ταλαιπωρεί τα παιχνίδια του είδους τακτικά. Εν μέρει, και αυτά, είναι άλλη μια πρόκληση σε ένα genre που καμαρώνει για το πόσο “δύσκολο” είναι, όμως οι ανισορροπίες δεν είναι και ό,τι πιο ευχάριστο ή “τίμιο”. Τα bosses του Wuchang: Fallen Feathers, παραδείγματος χάρη, είναι όλα ενδιαφέροντα σχεδιαστικά, αλλά μπορούν πολύ εύκολα να χωριστούν σε δύο κατηγορίες: “νορμάλ, με απλοϊκά movesets” και “πολύ δύσκολα, με εντυπωσιακά movesets”. Το πρόβλημα προκύπτει στην έλλειψη κλιμάκωσης. Δεν υπάρχει μια σταθερή άνοδος στη δυσκολία. Υπάρχουν εκλάμψεις, που ακριβώς επειδή είναι ξαφνικές φαίνονται ακόμα πιο έντονα και ενοχλούν. Αν έπρεπε να κρατήσουμε κάποια από τις δύο… κατηγορίες, ειρωνικά θα κρατούσαμε τη δεύτερη πάντως, διότι αυτή περιέχει τις πιο αξιομνημόνευτες μάχες.

Photo: 505 Games / VG24

Έπειτα, παρ’ όλες τις προσπάθειες να υπάρχει μια “σφιχτή” και αξιόπιστη οπτική την ώρα των μαχών, ο κινεζικός τίτλος αντιμετωπίζει ένα θέμα που συναντάμε συχνά στα souls-like: η κάμερα ενίοτε παραλύει ενώπιον κλειστοφοβικών χώρων και μεγάλων εχθρών, χάνοντας μέχρι και το lock-on.

Το μεγαλύτερο παράπονο μας, πάντως, αφορά τις πρώτες ώρες του παιχνιδιού. Ένα καλό tutorial μπορεί να κάνει θαύματα όσον αφορά στις πρώτες εντυπώσεις. Το Wuchang: Fallen Feathers, όμως, έχει ένα από τα χειρότερα της χρονιάς. Είναι τρομερά κακή επιλογή η χρήση δεκάδων in-game όρων στην αρχή του παιχνιδιού, προκειμένου να μάθει ο παίκτης τους κανόνες που το διακατέχουν. Αυτός ο βομβαρδισμός από πληροφορίες, με τη χρήση εκφράσεων που κάποιος βλέπει για πρώτη φορά εκείνη τη στιγμή όπου βρίσκεται στο στάδιο της προσαρμογής, δεν έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Τα πράγματα θα ήταν πολύ πιο απλά, αν όλα αυτά τα βοηθητικά μενού ήταν διατυπωμένα διαφορετικά. Εμείς, πάντως, πολλά από αυτά τα κατανοήσαμε στην πράξη και όχι κατά την ανάγνωση.

Photo: 505 Games

Εξωτερικεύοντας τους δαίμονες σας

Βάζοντας μια άνω τελεία και έναν αστερίσκο κάπου εδώ, ας επιστρέψουμε για λίγο στην αρρώστια από την οποία πάσχει η πρωταγωνίστρια μας. Από την πρώτη κιόλας στιγμή, αρκετοί χαρακτήρες που βλέπουν τα φτερά να προεξέχουν από τον ώμο της Wuchang μας μιλούν για μια κατάρα, για παράνοια, τρέλα, σίγουρο θάνατο… Όλοι αυτοί οι δυσοίωνοι χαρακτηρισμοί εξωτερικεύονται στο gameplay μέσω του μηχανισμού “madness”.

Οι κανόνες είναι σχετικά απλοί: κάθε φορά που η ηρωίδα μας πεθαίνει χάνει ένα μέρος από το in-game currency που κουβαλάει και σταδιακά, τα λογικά της. Το παιχνίδι φέρει έναν μόνιμο μετρητή που δείχνει πόσο κοντά στην επιφάνεια βρίσκεται ο εσωτερικός δαίμονας της (inner demon). Μόλις αυτός γεμίσει, το madness της Wuchang κορυφώνεται. Αυτό επηρεάζει διάφορα πράγματα. Αρχικά, η πρωταγωνίστρια κάνει, αλλά και δέχεται, παραπάνω damage. Έπειτα, στο σημείο που πεθαίνετε ενώ βρίσκεστε σε αυτή την κατάσταση εμφανίζεται ένας δαίμονας, που πρέπει να πολεμήσετε αν θέλετε να μηδενίσετε τον μετρητή και να πάρετε πίσω το currency σας.

Αν χάσετε, τα λάφυρα σας εξαφανίζονται μαζί με την αντίζηλό σας και η κλίμακα αρχίζει να μετράει και πάλι από το μηδέν. Αν νιώθετε αρκετά γενναίοι, τότε μπορείτε να αξιοποιήσετε το madness για να κάνετε παραπάνω damage, το οποίο είναι μια ωραία πινελιά, που “τιμήσαμε” σε αρκετά bosses.

Photo: 505 Games

Θολά νερά

Το Wuchang: Fallen Feathers αποτελεί ακόμα έναν τίτλο που δημιουργήθηκε στην Unreal Engine 5 και μπορεί να χαρακτηριστεί όμορφος και… θολός ταυτόχρονα. Κατά την ενασχόλησή σας με το παιχνίδι, θα δείτε δεκάδες όμορφες, τελείως διαφορετικές περιοχές που ενώνονται εντυπωσιακά, ακόμα και με τρόπους που δεν περιμένετε. Πολλά από τα τοπία που θα επισκεφτείτε είναι γεμάτα χρώματα, εφέ και αντικείμενα, δημιουργώντας έναν κόσμο αξιέπαινο. Όμως, πολύ συχνά θα προσέξετε ότι όλα αυτά καλύπτονται από μια θολούρα, συνοδευόμενη από έλλειψη λεπτομερειών – τουλάχιστον στις κονσόλες. Στα settings υπάρχουν επιλογές που μειώνουν αυτό το αρνητικό αποτέλεσμα, αλλά δεν το εξαλείφουν.

Όσον αφορά στα graphics modes που προσφέρονται, οι επιλογές είναι τρεις: για υψηλή ανάλυση (graphics), για υψηλό frame rate (FPS) και για κάτι ενδιάμεσο (balanced). Από όλα αυτά το πιο λειτουργικό αυτή τη στιγμή είναι το FPS και είναι το μόνο που θα προτείναμε, δεδομένου ότι τα άλλα δύο παρουσιάζουν πολύ πιο συχνά frame drops, τα οποία δεν αντισταθμίζονται από την υψηλότερη ανάλυση. Επίσης, παρότι, προσφέρεται η επιλογή για “ξεκλείδωτο” frame rate δεν θα το συνιστούσαμε σαν επιλογή, τουλάχιστον κατά την αρχική κυκλοφορία του τίτλου, διότι στις κονσόλες προκαλεί έντονο screen tearing και stuttering.

Ανεξαρτήτως επιλογών, συναντήσαμε σε διάφορα σημεία μια αναπόφευκτη πτώση στα καρέ το δευτερόλεπτο, που ήταν αρκετά αισθητή. Στα πιο άκακα προβλήματα, το σίγουρο είναι πως θα συναντήσετε ορισμένα μικρά glitches, με ρούχα και όπλα να περνάνε μέσα από επιφάνειες.

Photo: 505 Games / VG24

Ο μύθος του Wuchang: Fallen Feathers

Με κάθε νέα κυκλοφορία που προστίθεται στην κατηγορία των “souls-like”, το ερώτημα παραμένει ένα και μοναδικό: προσφέρει κάτι καινούργιο στο είδος; Το Wuchang: Fallen Feathers δεν είναι ο μεγάλος πρωτοπόρος, αλλά με διάφορες έξυπνες πινελιές δεν χάνεται και στον σωρό.

Η διαφοροποίησή του έρχεται μέσα από την ενδιαφέρουσα πλοκή, το καλαίσθητο σύστημα μάχης και τους μηχανισμούς που γεννιούνται μέσα από το σενάριο, σαν έξυπνα, μικρά τεχνάσματα, που το κρατούν στην επιφάνεια, ψηλά και πάνω από τον όχλο. Το εγχείρημα της Leenzee αξίζει μια ευκαιρία. Βασικά, αξίζει δύο ευκαιρίες· Ίσως στην επόμενη να ρισκάρει λίγο παραπάνω και να αναδείξει όλη τη φονική κομψότητά του.

Λεπτομέρειες

Διαθέσιμο σε: PC, PS5, Xbox Series X|S
Δοκιμάστηκε σε:  PS5
Εταιρεία Ανάπτυξης: Leenzee
Εκδότρια Εταιρεία: 505 Games
Είδος: Action role-playing
Ηλικίες: 16+
Ημ/νία Κυκλοφορίας: 24 Ιουλίου 2025
Official website: link

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του review.